Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

do JPII

Ty podniosłeś ogrom zdeptanych przez los ludzkich serc.
Pokrzepiałeś cierpiących,
Nawracałeś ateistów.
Podczas swego pontyfikatu
Zjednoczyłeś w duchu tyle religii.
A teraz?...
...co będzie z nami?
Jaki nasz los Ojcze kochany?
Teraz spacerujesz wśród obłoków
Patrzając na pokruszone na milony kawałków serca.
Ty,cierpiałeś w ciszy.
Naucz nas cierpieć bez żalu,bez zawiści.
Rodaku Polski!
Słowiański papieżu!
Rozgrzałeś nasze serca jak rozżarzone Słońce.
Dopomóż,by nikt nie wlał w nie lodowatego strumienia.
Wszyscy wokół płaczą!
Dlaczego?
Przecież się jeszcze spotkamy
Trudno nam bez ciebie!
Lecz dobrze wiemy,
iż umarłeś tylko ciałem.
Duszą zawsze pozostaniesz z nami.
Sprawmy,
że po ciężkiej nocy,
nadejdzie świt pełen nadziei

autor

~~joanna92~~

Dodano: 2007-02-06 19:33:18
Ten wiersz przeczytano 287 razy
Oddanych głosów: 4
Rodzaj Bez rymów Klimat Optymistyczny Tematyka Wiara
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »