Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Dramat czterech ścian

W przytulnym pokoiku
przy blasku lampki
siedzisz
i tworzysz
baśnie żywota pięknych dam

a tymczasem-

nie zdajesz sobie sprawy
że w ponurym pokoju
przy dogasającej świeczce
siedzi
i tworzy
życie
spisuje na kartkach szczegóły
losów swego jedynego powiernika

pokoju który świadkiem
nieporozumień
i czułości

świadkiem już dawno minionego śmiechu
beztroskiej przyjaźni

świadkiem skrywanego lęku i cierpienia
płaczu i niemożności pogodzenia się
z bez litością czasu
braku sił do sprostania tym wyzwaniom
podczas gdy wszyscy już o podmiocie zapomnieli
i egzystują w swoich odosobnionych pokoikach
...

autor

Beata K.

Dodano: 2010-04-26 22:28:25
Ten wiersz przeczytano 546 razy
Oddanych głosów: 19
Rodzaj Bez rymów Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (16)

poniwiec poniwiec

Wiersz z silnym, czarno-białym kontrastem.

Tessa50 Tessa50

Tak Beatko, gdyby ściany umiały mówić.... pięknie i
mądrze piszesz, dla mnie to smutne wspomnienia się
nasunęły... ale takie jest życie. Z serca dziękuję za
uznanie, za to, że czytasz i z serca Cię też
pozdrawiam :)

Polak patriota Polak patriota

Hmm...jeden pokój a jak różne koleje losu jego
właściciela. Wiersz ma nawet aspiracje do sztuki
teatralnej. Serdecznie pozdrawiam.

małgorzatak-m małgorzatak-m

Ten wiersz warto było przeczytać także dla komentarza
Villaina 78

Sotek Sotek

To ta druga nieprzyjemna strona życia. Życzę innej.
Pozdrawiam:)

Wiewiórka Wiewiórka

Dużo mądrych uwag i rozważań w Twoim wierszu Beatko,
takie to jest to nasze życie, ciągle coś gnębi i
niepokoi.
Chodzi o to aby mieć siłę i ze wszystkim sobie
poradzić. Piękny wiersz, lubię Cie odwiedzać.
Pozdrawiam serdecznie..

blondynka8 blondynka8

Beatko wpadłam do Ciebie i wiesz, bardzo wywarły na
mnie wrażenie Twoje słowa. Bartdzo mądry, wart uwagi
tekst. Ogromny głosik. Zasłużony.

mariat mariat

Jakbym psychologa wywodów słuchała. Tyle tu życia i
tyle prawd z niego wziętych, dobrze uchwycone dzieje,
losy...

czuły szept czuły szept

W odosobnionych pokojach jest tylko egzystencja, nie
ma w nich życia.

G72A G72A

Życie opowiedziane z perspektywy supernarratora - tego
który widzi siebie i innych opisujących ludzkie losy,
którego stać na dystans do tego wszystkiego - wiersz
bardzo ciekawy. Pozdrawiam serdecznie

TeniaBrass TeniaBrass

Ile jeszcze takich ponurych pokoi, niemych świadków
samotności wokół nas?
Dobry, refleksyjny wiersz:)

DoroteK DoroteK

dlatego, trzeba jak najszybciej z tego pokoju wyjść...
ciekawie napisane :-)

Akaheroja Akaheroja

jak łatwo oddzielić się od siebie ścianą milczenia...

ula2ula ula2ula

Człowiek uparcie wierzy że zmieni to co minęło bo gdy
jest ściana przedział z warstwą grubą niechęci żalu i
niepoukładanych spraw wzajemnych i braku uczucia
osobne tworzą światy i słowo jest tylko pustym
dźwiękiem bo brak najważniejszego poza uczuciem
-zaufania Popraw domu i bezlitością Dobry wiersz
Pozdrawiam serdecznie:)

emanuel emanuel

Ach,te odosobnione pokoiki - nawet,gdy zlikwidujemy
drzwi ,to i tak nic nie zmienimy.Nie wiem,czy w piątym
wersie słowo"piękny"miało właśnie tak
brzmieć.Pozdrawiam

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »