Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Drzewo miłości

Rozrosło się ziarno w duszy
korzeniami wielkiego drzewa.
Żadna siekiera go nie ruszy,
bo prawdziwego drwala by tu trzeba.

Lecz źle się między ludźmi działo
i powiał wiatr zwątpienia.
Strasznym chłodem od wyżu nieufności wiało,
zapanował chaos stracenia.

Ktoś bardzo żałował, że traci coś-
liście ze smutku usychały,
ktoś drugi ciągle popadał w złość-
korzenie u posad drżały.

Drzewo marniało z dnia na dzień,
oni oddalali się od siebie,
został po nim tylko słuchy pień
i serce wycięte na drzewie.

Gdzieś zagubili dni zielone
szczęścia i radości.
Pozwolili by spadały na nich ususzone
liście wątpliwości.

Tak dwoje ludzi zabiło drzewo,
piękne drzewo miłości,
które sami kiedyś zasiali
niewinnym ziarenkiem czułości.
?

autor

anhelli

Dodano: 2012-08-18 00:23:50
Ten wiersz przeczytano 2122 razy
Oddanych głosów: 7
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (2)

astreja astreja

Przypuszczam, że drzewa miłości istnieć muszą w wielu
miejscach świata, gdyż nie identyfikują się one z
żadnym konkretnym gatunkiem. Są one zawsze wytworem
naszej, szalonej wyobraźni?Gienialny tekst:)

malania malania

Ładny motyw wybrałaś/łeś, żeby pokazać niekorzystne
zmiany zachodzące w związku dwojga ludzi.
Dobry temat,wiersz nierytmiczny, a szkoda:))
" Rozrosło się ziarno w duszy (8)
korzeniami wielkiego drzewa. (9)
Żadna siekiera nie ruszy, (8)
prawdziwego drwala by trzeba." (9)

Pozdrawiam.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »