Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

DZIECINA

Było kiedyś dziecię słabe
Mokrą główkę miało…
Było nagie!

Ochoczo w błocie się maczało
A błoto rosło i krwią przelało -zaszczyty Świata

Mawiało –dlaczego –skąd natura zła?
Gdzie ono zrodzone!
Któż mu płód odstąpił aby żyć!

Choć stópki miało małe-w sercu duży wałek
Który zbierał i wałkował
To co brudne zgnieść próbował

Życiem swoim rosło ciasto
Kruche
Małe
Delikatne
Spokorniałe
Choć uparte

Kuje czasem go niezgoda
Ludzkich pomieszanych serc
Zatwardziałych –pogubionych dusz
Popłochem jakby kurz
Co osiadł i zasiedział
By niezmytym pozostać

Kurz i osiadł na kruszynie
Co chleb piekłam pracowicie
Serce ciasta się pogięło
Wywróciło- i przyklękło

Jak tu iść pytało duszy
Co zadało jej katuszy wór

Oną uśmiech obdarował
gdy posłyszał szept poprawy

idź
powracaj i …
przebaczaj

jaki tobie przebaczone …
jest i będzie
póki pojąc pragnąc będziesz
trudy Świata
umiłowanego

autor

Wiolineczka

Dodano: 2006-09-22 13:11:07
Ten wiersz przeczytano 246 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Bez rymów Klimat Ciepły Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »