Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Feniks

ciemno, ciemno tu
mrok i noc skłócone krzyczą wiatrem pod mym oknem
łzy lęcą z nieba nieubłagalnie,
księżyc w swym zawstydzeniu znikł
uciekam
są za mną, nie mam szans
łomączą się w mej głowie
Dość myśli! Dość zimna!
...
las , odświętnie ubranych drzew
ognisko
płomień nieposłusznie tańczył wśród mroku
przeszywający lęk wisiał nad głową niczym firany
mgieł, deszcz znikł gdzieś porwany wiatrem
dzikość znalazła ujście
w rozłożonych rękach niczym potargane skrzydła chowała
plecione nuty
nadała życiu nowy rytm, naga w głuchym lesie nuciła pieśń
tańcząc podniecona opadła na trawę , skroplona skóra
pachniała wolnością
oddała oddech ku gwiazdom
uśmiechem popłynęła łza

rodzę się na nowo

autor

Anna M.A.

Dodano: 2010-11-11 21:04:14
Ten wiersz przeczytano 328 razy
Oddanych głosów: 0
Rodzaj Bez rymów Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »