Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Jak mówić o tym co boli?

Nie pytaj mnie,
I tak nie powiem nic.
Rozpada się,
Wiem,
Wszystko traci sens,
Więc wolę milczeć tak,
Do końca moich dni,
By nikt nie odgadł jak
Jest naprawdę mi.
Pogania los,
Pęk słów rozpada się,
Jak bukiet białych róż.
Zagubił się mój własny,
Mój własny Anioł Stróż.
Więc powiedz tylko jak,
Jak wzburzyć słowa węz,
By układanka ta
Nabrała jakiś sens?...
Nie pytaj mnie,
Bo całość zwala się.
Ponura mgła
I pusty świata ląd,
Pustkę przyćmienia łza
I brudny życia swąd.
Wyniszcza mnie,
Wiem,
Wszystko traci sens.
Na końcu drogi tej,
Widać lekki rys,
To krwawy obraz jest,
Mimo tylu łez.
Przyćmienie Słońca trwa,
I mrok zapada wnet.
Nadszedł ostateczny sąd,
Więc nie ucieknę stąd.

autor

washa

Dodano: 2008-04-01 17:38:09
Ten wiersz przeczytano 249 razy
Oddanych głosów: 2
Rodzaj Wolny Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (1)

Eloise Eloise

Zawsze trzeba mówić o tym, co boli - to pomaga... Twój
wiersz trochę przeraża - "ponurą mgłą", "brudnym
życia sensem", "ostatecznym sądem"... ale podoba mi
się!

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »