Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Jakieś słowo brzmi

Tekst ma swoją dekadę. Czy wszystko wcześniej powiedziane musi tracić... Zostawiam kawę, na lepszy dzień, po rozpalone nadzieje.




Ładną pogodę diabli wzięli. Zimno, chłód. Dawno nie grzaliśmy się kawą.
Czy to zwiastuje koniec słów?
Wiatr niepodobny do majowego, jednak to on. Zieleń mocna, zwarta, za nic ma zimno.
Wszędzie pąki liści, kwiatów.
Tylko człowiek nie wychyla się zieloną nadzieją na świat.
Skulony z zimna, rozciera dłonie, wciąż myśli – przecież to maj, to dlaczego?

Nagle jakieś słowo inaczej brzmi, ma nowy wymiar, znaczy więcej.
Dlaczego.
Dlaczego - jest pytaniem. Najczęściej przywoływanym z powodu smutku, nieszczęścia, złego wyboru, rozżalenia, niezrozumienia.
Dlaczego mi to robisz? Słowa odbijają się od niejednej ściany. Wypełnione bólem, zawiedzeniem, bezsilnością i złością, uczuciem bezmiernego skrzywdzenia. A odpowiedź jest, albo jej nie ma.
Trzeba odwagi, by zapytać siebie: dlaczego to sobie robię. Nie zbiorę resztek sił, by powiedzieć - dość. Głośno krzyknąć – nie! Po chwili nie poddać się, utrzymać to – nie- w mocy.
Dlaczego – często sumuje zniszczoną przyjaźń. Przyjaźń cudzej wyobraźni. Tę, której nie było a którą ktoś sobie wmówił, zaklepał, wymyślił, bo była po coś potrzebna. Niewolił swoim pojęciem przyjaźni nie widząc, że nie potrafi być przyjacielem. Nie rozumie, że taka forma porozumienia, bliskości dwojga, wyczucia ducha, potrzeby serca, wspólnego pojmowania zachowań i zdarzeń – nigdy nie potrafi ogarnąć wielu. Niemożliwym jest mieć wokół siebie gromady przyjaźni.
Ciągle spieramy się, czy przyjaźń nie jest czymś wyższym...
jeśli ma miejsce, może pokonać wszystko do ostatniej przeszkody;
chce zrozumieć, rozwikłać niedomówienia; czeka, nie obraża się dlatego, że nadszedł czas, kiedy trzeba więcej uwagi poświecić rodzinie, prawom, których wcześniej nie było, a które napłynęły i nie wiadomo, jak długo będą zabierały czas.

Zadać pytanie, czy była? Zapytać siebie: dlaczego?
Może zmienić zdanie? Nie mylić polubienia kogoś z przyjaźnią?
Po czasie, poznaniu się, ma prawo przyjść rozczarowanie; nie jest to zerwanie, jej nie było!

Przyjaźń można naprawić,
subtelna, to nieskończoności rzeźbienia;
silna niekiedy w pokorze,
wtedy też, gdy ostatnim trudem stoi obok,
w walce.

Czas na kawę, która przecież,
wspólnie wypita,
ma swój czar, odniesienie.
Otwiera na rozmowę, albo rozgadaną ciszę.








autor

Onajeszcze

Dodano: 2020-05-23 09:19:29
Ten wiersz przeczytano 144 razy
Oddanych głosów: 9
Rodzaj Wolny Klimat Refleksyjny Tematyka Przyjaźń
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (10)

Onajeszcze Onajeszcze

Zimne słońce już oślepia,
ptactwo na wyczekiwaniu
w skoszonych trawach,
ja-żuczka mała bardzo
Wam, cudnym Czytającym dziękuje.

promienSlonca promienSlonca

Witaj Alinko.
Bardzo refleksyjnie piszesz, na temat Przyjaźni.
Tak, powinniśmy zadać sobie pytanie, czy mieliśmy w
życiu to szczęście, mieć prawdziwą przyjaźń, i czy my
sami jesteśmy komuś bliskiemu, prawdziwym
przyjacielem.

Bardzo podoba mi się, Twoja refleksja, która
zatrzymuje i zmusza do zastanowienia sie nad tym
sednem sprawy.
Pozdrawiam serdecznie:)

wolnyduch wolnyduch

To prawda, że prawdziwa przyjaźń jest bezcenna, to
prawda, że nie z każdym możemy się zaprzyjaźnić, poza
tym przyjaźń wymaga, msz, obopólnej pracy nad nią,
czyli dbałości o nią, a poza tym polubienie, to nie to
samo, co przyjaźń, przyjaźń to znacznie wyższy stopień
zażyłości, w moim odczuciu.
Miej się dobrze, Alinko, zdrowia życzę.

Angel Boy Angel Boy

Kawa dobra na przebudzenie i do rozmowy :) Pozdrawiam
serdecznie +++

jazkółka jazkółka

O, tak. Trzeba odwagi. Tej do szczerej rozmowy z samym
sobą, a potem - do zrobienia kroku w tył, jeśli tak
trzeba... Bo ktoś uzurpuje, zawłaszcza, a nawet -
niszczy. "Przyjaźń nie obraża się" :) Rozumie, czeka,
wybacza. Tak.
Czas na drugą kawę. Cichnę, głośną ciszą :) Słucham
Twoich mądrych, poetyckich opowieści.
Dobrej soboty, Alinko! :)

krzemanka krzemanka

Wciągająca refleksja, skłania do przemyśleń, czy
mieliśmy to szczęście i spotkalismy przyjaźń na swej
drodze?
Miłej soboty:)

Wiktor Bulski Wiktor Bulski

za Bartkiem - słowo w słowo... - Uroda umysłu - to
refleksja... - rodzaj i krztałt. - Obiema wolnymi
rękami - na tak!!!
Pozdrawiam serdecznie:)

Bort Bort

Ależ tekst, Alinko!

Początek, że tak sobie pozwolę, przyrodniczy, pięknie
opisujący (wiem, że z 2010, ale pasuje) dzisiejszą
aurę, a potem... Mimo wszystkich znaków zapytania,
najprawdziwsze studium przyjaźni... Niesamowite...

Jak Boga kocham, Twój tekst, jakkolwiek go nazywać:
Prozą, Poezją, Prozą Poetycką, w złotej ramce na
ścianie wieszam!

Wspaniały! Pozdrawiam ciepło, Alinko :-) I Twoje
zdrowie! Inką z magnezem, oczywiście :-) :-)

anna anna

bardzo wnikliwie o przyjaźni którą często mylimy z
koleżeństwem. A to ogromna różnica.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »