Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Jesień

Zwiędłym duszom

Upadł na ziemię mały liść niewinny,
Tak smutny, szary, zimny.
Spadł na ziemię zbyt wcześnie, zbyt mały,
Nie zrzucił nikomu cienia, w dzień upalny, nie zebrał pochwały.

Nie poczuł szumu wiatru słodkiego,
Nie doznał dnia w promieniach słońca radosnego.
Tkwił wciąż w cieniu gałęzi, innych liści,
Czekając wciąż z wiarą, iż jego sen się ziści.

Liść nie pragnął wielkich rzeczy dokonać.
Marzył jedynie, aby swój lęk pokonać.
Liść bał się śmierci, która go czekała,
Bał się ciemności, która tylko lęk dawała.

Lecz najbardziej chyba bał się samotności,
Która nawet liściu odbiera chwile radości.
Bał się zniewolenia nieszczęśliwej miłości,
Która liściu odebrała chwile szczęśliwej wolności.

Liść umarł - nie żyje.
Wciąż czeka na miłość i liczy, gdy jego godzina wybije.

autor

Duszek

Dodano: 2006-09-03 18:59:32
Ten wiersz przeczytano 413 razy
Oddanych głosów: 9
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

AMOR1988

Ola

aTOMash

Bella Jagódka


więcej »