Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Jesień II

Za oknami zimny wiatr hula sobie błogo
bo nadeszła wreszcie jesień więc nie pyta się nikogo
Porywa kolorowe liście i suche trawy
jak najwyżej je unosi, jak najwyżej to potrafi

Przenikliwym piskiem dostaje się w w uszy
sypie piaskiem w oczy i we włosy prószy
Nie pozwala iść do przodu tylko ludzi cofa
taka to z tego wiatru wielka jest psota

autor

bartlomiej

Dodano: 2009-10-23 08:09:02
Ten wiersz przeczytano 339 razy
Oddanych głosów: 10
Rodzaj Rymowany Klimat Wesoły Tematyka Przyroda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (9)

Izabela0906 Izabela0906

Bardzo mi się podoba. Plastycznie, nastrojowo,
obrazowo.

czuły szept czuły szept

Niech sobie psoci, ale z umiarem :)

Feministka S. Feministka S.

fajny wiersz takich brakuję ...pozdrawiam

ula2ula ula2ula

jesień to okres porządków zawsze przed zimą Wiersz
bardzo trafny +:):)

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

zastanowiłem mnie ten piasek, poczułam ciepło. piękny
wiersz. pozdrawiam.

jarmolstan jarmolstan

Jesień oprócz nieznośnej aury, ma tez swoje uroki.

Ninoczka Ninoczka

"jak najwyżej je unosi, jak najwyżej to potrafi" -
krótka forma...postaraj się uniknąć powtórzeń -
zamień, zastąp czymś innym :)

koplida koplida

Bardzo obrazowo przedstawiona wędrówka pośród
unoszących się kolorowych, jesiennych liści z wiatrem
w roli głównej. Z przyjemnością przeczytałam.

Beatricze Beatricze

ogólnie wiersz mi się podoba :) ale coś rytm się gubi
w ostatnim wersie pozdrawiam +

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »