Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Jestem tylko przechodniem

poetkom i poetom, których już z nami nie ma

https://www.youtube.com/watch?v=Y0s7WWs8B-Q




W bezkształcie klepsydry zabrakło wymiaru,
(gdy walcząc z myślami doświadczam poznania).
Nadziei psim swędem już łapy nie niosą,
by w ogień i nawet do góry nogami -
donikąd, bez celu, w ostrogach, choć boso.

Nie podzielę dla nas przyszłości(,) na dwoje(,)
babka nie wywróży - (najwyżej kłopoty);
nie wykrzesam deszczu, z chmur cukrowej waty
wnukom, gdy urosną. Czekam na Godota,

jak omszały kamień, co zarasta ciszą
i w odbiciu lustra nie budzi się cieniem;
słów zbitych kawałków w treść nie uszlachetnię,
drzwi za mną zatrzaśnie charyzmat milczenia.

(,) - alternatywnie

Dodano: 2017-10-28 16:10:55
Ten wiersz przeczytano 1316 razy
Oddanych głosów: 75
Rodzaj Rymowany Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (96)

Remi S Remi S

Światny wiersz Arku, z przyjemnością przeczytałem :)
Zmień z rymowanego na sylabiczny, w końcu to
dwunastozgłoskowiec, świetnie się czyta. Ja pisałem
dwunastkami tylko sonety :)

Remi S Remi S

Arku, jak zwykle pięknie i poruszająco :)

jote jote

Wymowny, wciągający... bardzo głęboko sięga
Pozdrawiam

Marta Surowiecka Marta Surowiecka

Zatrzymałam się na Twoim wierszu, nie jest łatwy w
przekazie,sformułowaniach. Różne są style pisania, i
proste i takie nawet pozbawione metafor.
Dobra kończę z tym komentarzem, pozdrawiam:)
czy nie za dużo tych nawiasów ?, interpunkcji

Sławomir.Sad Sławomir.Sad

Charyzmat milczenia to chyba metaforycznie śmierć?
Wszyscy jesteśmy "przechodniami". Przechodzimy przez
życie usiłując zachować w sercu "mijane" obrazy.
Pod koniec życia stajemy się "omszały kamieniem".
Trudny do zrozumienia wiersz.
Pozdrawiam serdecznie rzecz jasna z plusem.

Jutta Jutta

Czekam na Godota

jak kamień milczący co zarasta ciszą
ps/ z ostatniej strofy wyrzucam jeszcze dwa zbędne
przecinki.

arek wożniak arek wożniak

dzięki Jutto, nie wiem dlaczego umknęło mi to
powtórzenie. pozdrawiam serdecznie :)

Jutta Jutta

Arku,dopiero dzisiaj zajrzałam na portal. Ostatnia
strofa zawiera powtórzenie: milczący, milczenia.
Czytam tak:
'jak omszały kamień, co zarasta ciszą
i w odbiciu lustra nie budzi się cieniem;
słów zbitych kawałków w treść nie uszlachetnię,
drzwi za mną zatrzaśnie wymowne milczenie'.
Pozbywasz się metafory dopełniaczowej i lekkiego
patosu.
Pozdrawiam serdecznie:)))))

Ola Ola

tak samo mysle jak Tessa. Pozdrawiam

Ola Ola

tak samo mysle jak Tessa. Pozdrawiam

Tessa50 Tessa50

Warto przystanąć w biegu i pomyśleć chwilę....super
Arku,zazdroszczę Ci, że tak blisko masz do
Kazimierza,pozdrawiam :)

ewaes ewaes

Czytałam kilkrazy i nadal nie wiem co
napisać...kamienie porośnięte Milczeniem mnie
wzruszają. Podoba mi się i pewnie jeszcze tu wrócę :)

Miłego dnia :*)
PS. Dlaczego napisałeś że brakuje mnie? Jestem tu
stałym bywalcem :) :)

Damahiel Damahiel

obserwatora zero nie ma:)

małgośka38 małgośka38

Piękny wiersz.
Pozdrawiam serdecznie:)

blondynka8 blondynka8

Warto przyhamować i cichutko na palcach zatańczyć
walca (alternatywnie) Bardzo dobrze się czytało i jak
zwykle mało, mało...Pisz arku)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Bella Jagódka

Ola

magda*

(OLA)

Maryla


więcej »