Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Kara

...odroczona na pewien czas.

Gdy zabijasz milczeniem moją wiarę w człowieka,
a znikając z mych oczu – nadzieję.
Gdy nie czuję już ciebie, moje zmysły zamarły,
bez dotyku usycham, martwieję.

To jest to, czego zawsze się bałam,
to ten koszmar, który we mnie tkwił.

Twego głosu nie słyszę, bo zamienił się w ciszę,
twego wzroku nie śledzę zimnego.
Bez zapachu powietrze trąci pustką cmentarną,
więc już nie chcę dotyku trupiego.

To jest to, o czym zawsze wiedziałam,
to scenariusz, który we mnie był.

Jak mówić by słowem nie ranić "zmarłego"?
Jak patrzeć by wzrok nie mógł wskrzesić?
Jak podejść by dystans zachować bezpieczny
i nigdy już w myślach nie zgrzeszyć.

Tego muszę dokonać koniecznie
aby dusza nie cierpiała wiecznie.

...liczę na ułaskawienie.

autor

Ada

Dodano: 2009-04-08 20:54:57
Ten wiersz przeczytano 499 razy
Oddanych głosów: 4
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (3)

Zyta Zyta

Od takiej kary to tylko sama możesz się ułaskawić.
Zresztą sama o tym wiesz, bo powiedziałaś to w
ostatnich dwu wersach.Wiersz ciekawie zbudowany.

Paulla Sz. Paulla Sz.

Życie już takie jest,ale pamiętaj '' to co umiera
zmartwychwstaje''... pozdrawiam.

Kiga Kiga

Taki scenariusz zycia - smutny wiersz - pozdrawiam
ciepło

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »