Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

kiedy świat ...

... miał się skończyć...

oddech życia
zapomiał zebrać
łez wzruszenia,
żegnających część
ziemskiej miłości

plejady gwiazdozbiorów,
immanentnie złączone
ze śpiewem dusz
rozpoczynających wędrówkę
po nieskończoności nieba

lotem motyla
spadających na okna
zbolałych serc ,
zamykających
oczy rozpaczy

wiarą w miłość !
oświetlając im
bramę przyszłości ...

na powitanie nadziei
utrzymującej różę życia
w odwróconej elipsie
wieczności (..)

...w końca początku...

autor

Zamyślona7

Dodano: 2017-09-28 17:51:17
Ten wiersz przeczytano 244 razy
Oddanych głosów: 5
Rodzaj Biały Klimat Refleksyjny Tematyka Śmierć
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (6)

_wena_ _wena_

smutny ale cudny
miłego dnia :)

Zamyślona7 Zamyślona7

Działu Norbercie ,Olu ,Fatamorgano, AMORKU ..dziękuję
za"bycie " i zrozumienie ..pozdrawiam

AMOR1988 AMOR1988

Bardzo wymowny wiersz na trudny temat, pozdrawiam :)

Ola Ola

Smutne. Pomilcze

Dziadek Norbert Dziadek Norbert

Śmierć dla cierpiących, nieuleczalnie chorych jest
wybawieniem. Smutek, żal dla bliskich, rodziny,
znajomych, przyjaciół... A co po drugiej stronie? Nie
ma znaczenia. Najwyżej wieczny wypoczynek.
Smutny, refleksyjny wiersz. Pozdrawiam. Miłego
wieczoru...

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »