Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Kłębek

Mały, czarno-biały, taki puszysty i tak bezbronny,
może całkiem przez przypadek przynieść zapach chwil tak wonnych,
że bym umarł, gdybym poczuł całą jego rozmaitość,
daj zaledwie liznąć woni, ja ciągle wierzę w twą litość.

Ta nić losu, którą wiłbym przez czas długi, nieskończony,
zbiór chwil pięknych albo trudnych, spokojnych czy też szalonych,
w kłębku tym owe zdarzenia przez mą duszę upragnione,
czasy, dla których istnienie miałoby być przeznaczone!

Mały, czarno-biały kotek turla go swymi nóżkami,
wołam go jak tylko mogę, całymi swymi płucami,
by z tym kłębkiem dał mi siły przekraczania wielu granic,
czy da kiedyś? Bowiem jeśli nie da, to me życie na nic...

Mota mu się kłębek w łapkach, z każdą chwilą drze na marne
szarpie się, zahacza w pazur, trudzi kocię biało-czarne,
doskonale nieświadome co spoczywa w jego mocy,
nić oparcia w kimś najbliższym, niezastąpionej pomocy.

autor

Sigul

Dodano: 2006-10-10 06:27:08
Ten wiersz przeczytano 294 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Rymowany Klimat Rozmarzony Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »