Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Kobieta na rowerze

Dziewczyna na rowerze,
zaplątana wśród ścieżek,
które wstążką wiją się w szprychach,
kołami popycha
kolejne mile,
zostawiając w tyle
spaliny miasta.

Na rowerze niewiasta,
ma w sobie coś z obrazów Maneta.

Kobieta
z kolorów i światła,
która przed chwilą zjadła
śniadanie na trawie,
teraz prawie
bezgłośnie, wtapia się czule
w naturę.

autor

DoroteK

Dodano: 2011-06-20 07:42:39
Ten wiersz przeczytano 2414 razy
Oddanych głosów: 52
Rodzaj Nieregularny Klimat Rozmarzony Tematyka Przygoda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (54)

Kazimierz Surzyn Kazimierz Surzyn

Bardzo zdrowe wtapianie się czułe w naturę, z
przyjemnością czytam, pozdrawiam ciepło, życząc miłego
dnia.

kaczor 100 kaczor 100

Tak jest zdrowo i ekologicznie:)

Iris& Iris&

Dawno nie jeździłam na rowerze
fajny wiersz...

_wena_ _wena_

wiele prawdy wybrzmiało w treści wiersza
szkoda, że nie można widzieć siebie podczas jazdy na
rowerze ale za to można poobserwować swojego partnera
;)
pozdrawiam :)

Sotek Sotek

Rower to dla wielu pasja bez której nie wyobrażają
sobie życia.
Ładnie o tym.
Pozdrawiam

G72A G72A

Przypomina mi się feministyczne hasło - "Kobieta bez
mężczyzny jest jak ryba bez roweru". Pozdrawiam
serdecznie :)

Galezariusz Galezariusz

Kobieta na rowerze to obraz w ciekawych domysłów
sferze.

mariat mariat

Kapitalnie, tylko kobieta i dziewczyna, tytuł i
treść, wydaje mi się byłoby lepiej żeby i tu, i tu
było tak samo. Nie wiem dlaczego, ale gdybym miała
malować to inaczej by wyglądała kobieta na rowerze, a
inaczej dziewczyna.

ania.kowalska ania.kowalska

Jasne, Wrocław to piękne miasto, ale meczy hukiem i
dusi spalinami. Juz Ci chyba kiedyś pisałam, ze masz
świetny styl, wybacz jeśli się powtarzam, wiek robi
swoje :):):)

szeptem szeptem

ojej, piękny wiersz napisałaś...
najbardziej podobało mi się to "zostawianie w tyle
spalin miasta".
tak, tak, czasami trzeba pooddychać czystrzym
powietrzem...
i to "śniadanie na trawie", "wtapianie się w
naturę"...
aż mam ochotę spakować koc i wyruszyć przed siebie...

kurcze, ale romantycznie...

+ ode mnie leci...

pozdrowienia ;)

(OLA) (OLA)

Refleksyjny wiersz który sprawia że człowiek uśmiecha
się do tych poplątanych dróg;)...Pozdrawiam
serdecznie:)

Ginsana Ginsana

"bezgłośnie, wtapia się czule
w naturę." ładnie Dorotko powiedziane :)

koplida koplida

Wiersz zatrzymuje.

Nike95 Nike95

Jak ja lubię Pani wiersze :) Działają na wyobraźnię.
Super!
Dziękuję za głos i komentarz.
Pozdrawiam serdecznie :) !

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Kiedyś barwna, sukienką w kwiaty lub motyle,
rozchylała kołami roweru kołysane wiatrem trawy
pachnących łąk. Albo leśnym dróżkom płoszyła pogubione
żuczki. Teraz miasta oblepione ścieżkami dla rowerów
:(
Pozdrawiam, Dorotko.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »