Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

w kołysce



jestem w przedziale
w oknie
mijają migają obrazy
wracam z morza
przeszłam ocalałam z miraży
światło rozbłysło
jasność
milionów kryształów piasku

ślady zmywane spokojnie
blakną
za chwilę zgasną

pełne kieszenie muszelek
kamyków gładkich czystych
tak gładkich jak pogodzenie
z minionym teraz przyszłym

układają się w dłoni
wygodnie im w kołysce
dostosowane ciężarem

bliskie bliskie

autor

cii_sza

Dodano: 2019-06-09 13:18:46
Ten wiersz przeczytano 424 razy
Oddanych głosów: 15
Rodzaj Nieregularny Klimat Refleksyjny Tematyka Technologia
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (17)

cii_sza cii_sza

bardzo dziękuję za słowo pod wierszem, wszystkie sa mi
niezwykle miłe:) Alinko, cieszę się, że Jesteś:)

Dziadek Norbert Dziadek Norbert


Życie do przodu zbyt szybko gna,
ileż to wspomnień nam zostało,
lecz nadal warto czuć jego smak,
do końca krocząc przez nie śmiało.

Fajny, refleksyjny wiersz o życiu.
Pozdrawiam. Miłego wieczoru :)

Turkusowa Anna Turkusowa Anna

Bardzo przypadł mi do gustu ten melodyjny, sugestywny
wiersz, poczułam jakbym sama wracała, choć jeszcze się
nie wybrałam :)

A-jeszcze A-jeszcze

Czytam kolejny raz, Halinko.
W pierwszym szukałam, tak jak valanthil, rdzenia "z
morza".
Dziś myślę, że to trud wszystkiego, co w z morzem, w
morzu i ludzki na nim.
Strofy mają taką wielość wyrazu, że nie sposób w
komentarzu wydobyć przeżyć kilkoma kliknięciami.

Dobrego dnia. Dziękuję Ci za pamięć.

cii_sza cii_sza

Dziękuję Czytelnikom serdecznie:)

Tessa50 Tessa50

Halinko jak zawsze nietuzinkowy wiersz,serdeczności
kochana i dziękuję - poprawiłam, uściski :)

Sotek Sotek

Rozbudzasz wyobraźnię czytelnika.
Skłaniasz do przemyśleń.
Pozdrawiam.
Marek

jazkółka jazkółka

Pogodzenie z "minionym teraz przyszłym", gładkie jak
kamyki w kołysce dłoni, dodatkowo jeszcze kołysane
rytmem pociągu... Piękny wiersz.

lanatictodeath lanatictodeath

Bardzo pięknie, pozostawia pole do popisu
interpretacji

karl karl

wszyscy biorą muszelki,
a ślimaczek bez domu - dzięki
Pozdrawiam serdecznie

marcepani marcepani

Komuś tu było dobrze :) I dobrze!

cii_sza cii_sza

valanthilu:) metafora, choć wiersz powstał w czasie
powrotu znad morza.

anna anna

pełne ukojenie.

BordoBlues BordoBlues

Powtórzę za valanthilem - urzeka impresyjność. Motyw
pociągu i kamyka przypomniał mi piosenkę Maryli
"Remedium".
Ten wiersz, na który kiedyś Ciebie zapraszałem,
wstawiłem dzisiaj.
pozdrawiam :)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »