Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Komety

w bezkresie nocy daleko od gwiazd
nie z własnej woli zimne kamienie
wśród pyłu przeszłości co nie ogrzeje
żeglują donikąd - oceanem im czas


raz niemożliwe stało się

czy przeznaczenie?

w pustce bez dna ujrzały siebie


magiczna siła przyciągania
zbudziła drganiem odwieczne lody
z letargu wyrwane wnętrza zawrzały
świadome już sensu swojego tułania

już każdy atom pragnie tej drugiej
scalić się stopić i eksplodować
rozbłysnąć choćby sekundę jedną
w uścisku siłą tysiąca słońc !

...

lecz inne siły tak dawno temu
kierunki ciałom obu nadały

nie dane było im jednym stać się
choć już się czuły - minęły... o włos

warkocze tylko swoje muskając
spleść próbowały zapach jak ręce
nim otchłań zerwała ostatni most
lodowym snem zaklęła z łez serce

szczęśliwej drogi...

Dodano: 2013-11-22 14:11:54
Ten wiersz przeczytano 1618 razy
Oddanych głosów: 24
Rodzaj Nieregularny Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (29)

cicha2010 cicha2010

Intrygujący wiersz. Piękna historia niespełnionej
miłości - bardzo na tak - pozdrawiam !

Art123 Art123

Oj ciekawie piszesz swoje wiersze, metafory tak do
mnie przemawiają.Jestem ba tak.
Pozdrawiam

maya7616 maya7616

Piękne metafory w pięknym wierszu.
Pozdrawiam:)

milasek milasek

Piekny wiersz:) pozdrawiam

Grzegorz Szymczak Grzegorz Szymczak

Rożne siły działają we wszechświecie. Jedne chcą
scalać i tworzą odpowiednie sytuacje - inne chcą
rozdzielać. W tym wypadku wygrały te drugie...

Ale zabawa trwa dalej - na końcu czasu
wszystko będzie jednością - jakoś w to wierzę.

Alicja Koowalczyk Alicja Koowalczyk

Czy szczęściem jest, że się nie rozbiły o siebie.
Jedną sekundę zmieniając w wieczność wspomnień.
Wyrwane z letargu jeszcze bardziej samotne w lodowej
otchłani gorące serca

ZOLEANDER ZOLEANDER

Ostatnia zwrotka trafia w najczulszy punkt... Ukłony
'D

nowicjuszka nowicjuszka

Przepiękny wiersz.
Pozdrawiam serdecznie.

amnezja amnezja

Wspaniały temat w pięknie podanej metaforze.
Nawet nie pomyślałabym, że o kometach TAK można.
Pozdrawiam.

mariat mariat

Kometa i kobieta to dwa ciekawe punkty, powiedziałabym
nawet tajemnicze, przy czym te pierwsze nie są pewnie
tak niepewne w czasoprzestrzeni.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »