Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

koniec jak śmierć ateisty

dopalają się już świece

biały wosk zastyga

jak krew



u kresu wieczności

mój umysł rozpala myśl



gdy złote zgasną pochodnie

a wszechświat krwawa zaćmi pustka



jak księżyc gdy ustaje noc

tak zniknie odwieczne zło




dopełnia się przeznaczenie

zło w swej sile

upada na wieki







pozostaje gorzka nędza

wyblakłych śmiertelników



katów własnego szczęścia

autor

duszyczka

Dodano: 2004-06-16 23:03:53
Ten wiersz przeczytano 370 razy
Oddanych głosów: 9
Rodzaj Bez rymów Klimat Zimny Tematyka Wiara
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

anna

marcepani


więcej »