Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

korzenie

https://emalarska.blogspot.com/2018/01/korzenie.html





wejdę w zieloność
rdzawiącą. drzewa mnie mocą
obdarzą

ziemię rozszarpię gołymi
rękami. zniknę i wzrosnę brzozą dębem
trawą







M.Umer, K.Janda - SAMA CHCIAŁA - https://www.youtube.com/watch?v=_EstbzW2Kqc

autor

e.jot

Dodano: 2019-07-12 00:25:42
Ten wiersz przeczytano 256 razy
Oddanych głosów: 15
Rodzaj Nieregularny Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (21)

e.jot e.jot

Tadeuszu,
pod moim oknem, na trawniku rośnie ich sześć, i z
mojej dziupli na dziesiątym podziwiam ich piękno,
delikatność i siłę. Dziękuję pięknie za porównanie
mojej pisaniny do nich właśnie, a przede wszystkim za
wirtualne przytulenie mnie.
Serdeczności, Tadeuszu:)

e.jot e.jot

Fatamorgano7
dziękuję za czytanie, refleksję oraz komentarz:)

Regiel Regiel

Brzoza to moje ulubione drzewo i mam ich kilka w
ogrodzie. Twoja poezja jest dla mnie delikatną brzozą,
która wczesną wiosną tętni pod białą korą sokami, po
czym rodzi
delikatne listki. Samo piękno.
Przepraszam za komentarz do Twojego poprzedniego
wiersza, kiedy pisałem o miłości, gdy mówiłaś o
przytulaniu. Raz jeszcze przepraszam i wirtualnie
przytulam.

Samych dobrych dni.

fatamorgana7 fatamorgana7

Dokładnie tak. Wszak jesteśmy częścią natury. Oby nie
za szybko :)
Pozdrawiam :)

e.jot e.jot

Mirabello,
stokrotne podziękowania, Piękna:)

e.jot e.jot

Mily, Jastrzu, Jote, Nureczko
Dziękuję za czytanie refleksje oraz komentarze.

Jastrzu,
między miłością a nienawiścią jest wiele odcieni
uczuć, emocji.
Kto to ziarno rzuca? Ananke?

Nureczko,
Tak...

Mirabella Mirabella

Dzwięczę,toczę się w rożnych kierunkach,by po chwili
zniknąć niekoniecznie w mroku
Mam przeciez pełne usta przysmaku
dlatego odważam sie pragnąć:)

Cudo miniatura , sciskam mocno

nureczka nureczka

A ja odczytuję optymistycznie. Czyż nie jesteśmy
dzięki temu nieśmiertelni?
Pozdrawiam :)

jote jote

Potęga przyrody i niemoc człowiecza..
Celnie. Pozdrawiam:)

jastrz jastrz

Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze,
zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon
obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto
nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na
życie wieczne.
Jan 12, 24-25

mily mily

Bardzo smutna mini!
Pozdrawiam :)

e.jot e.jot

DoroteK,
tak, tekst jest o życiu - tylko i aż...
Pięknie dziękuję:)

e.jot e.jot

Helin, Osso77, Marylo, KrzemAniu, Mariuszu
Dziekuję za czytanie, refleksje oraz komentarze:)

DoroteK DoroteK

pod ta miniatura podpisuję się całym sercem, tak
czuję, tak współodczuwam

MariuszG MariuszG

Przemijanie jest nieuchronne.
Mocno o nim.
Pozdrawiam

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »