Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Książe i róża

W dniu końca świata
Błyskawice i Słońce walczą o niebo,
a ulewa deszczu topi bezdomne szczenięta.
Ludzie przejmując się jedynie własnym losem
w amoku pędzą przed siebie
Nieświadomi, że śmierć naostrzoną już ma kosę.

W dniu końca świata
Wichura drzewami ciska.
Zza zaciągniętych rolet słychać modlitwy i szloch.
Opustoszałe miasto wyczekuje… w ciszy.

Długą ulicą idą ku sobie,
ogniste ślady za sobą zostawiając.

W dniu końca świata
Stanęli naprzeciw siebie;
wpatrując się w swoje oblicza
w samym środku tornada.
Spuścili wzrok i rozeszli się w ciszy,
Zwieszając głowy.

Oto koniec świata.
Dzień, w którym drogi się rozstąpiły.
Dzień, w którym miasto zamilkło,
a śmierć zebrała życia żniwo.

autor

Czarnaaa

Dodano: 2009-02-27 19:45:22
Ten wiersz przeczytano 377 razy
Oddanych głosów: 6
Rodzaj Nieregularny Klimat Mroczny Tematyka Fantastyka
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (4)

chmurka na twoim niebie chmurka na twoim niebie

Tak, ludzi obchodzi tylko ich własny los... wszyscy są
tacy sami... Brawo ;)

Rowena77 Rowena77

Dobry wiersz...oddaje dramatyzm ale w subtelny sposób.

koplida koplida

Ciekawe podejście do tematu. Dobrze się czyta.
Pozdrawiam.

IGUS IGUS

spuscili glowy...hm..ciekawie u ciebie,co prawda nie
chce nawet myslec o koncu swiata,ale warto sie nad
soba zastanowic,ludzie rzezcwyiscie przejmuja sie
wlasnym losem tytlko...ladnie.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »