Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

w mroku...

jestem
choć wcale tu być nie muszę
ale powinnam
przetrwać te smutne
nieszczęścia chwile
i te radosne
jest ich aż tyle
że moja pamięć
ich nie pamięta

jestem samotna
i jestem wielka
jak w jakimś filmie
jak bohaterka

będę przez życie
z dumą kroczyła
silna
samotna
może szczęśliwa

przetrwam
i gdy już pora
umierać będzie
schylę mą głowę
dumę wyrzucę
i wszystkie winy
w jeden wór rzucę
tam będą płonąć
zginą w płomieniach
moje wspomnienia
i przewinienia

zmieni się wszystko

a może teraz
zacznę już wszystko
powoli zmieniać

autor

kasiaa21

Dodano: 2009-01-20 23:08:26
Ten wiersz przeczytano 317 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Biały Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »