nienawidzę...
... Nienawidzę patrzeć w lustro.
Nie znam tej twarzy
szarej od zmęczenia...
Nienawidzę wieczorów,
bo wtedy wracają wspomnienia...
Nienawidzę tego domu,
bo każdy kąt przypomina o tobie.
Nienawidzę siebie,
bo pozwoliłam ci odejść...
autor
![](/res/img/layout/nib_grey.png)
![](/res/img/layout/nib_grey.png)
![](/res/img/covers/author-avatar.gif)
blondyneczka
![](/res/img/layout/nib_grey.png)
![](/res/img/layout/nib_grey.png)
![](/res/img/layout/nib_grey.png)
Dodano: 2006-01-13 12:19:06
Ten wiersz przeczytano 497 razy
Oddanych głosów: 25
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
Komentarze (1)
Smutny wiersz,ale tak to w życiu bywa.
Ja też komuś pozwoliłam odejść i nawet
nie przypuszczałam,że bez niego też będę szczęśliwa.