Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Nieskończona niewidzialność

Uciekam szybko hen w przestrzeń,
podobno tam kwitną wiersze.

Tnę myślą poszycie nieba
i przebieram we wrażeniach.

Witki rozsyłam w widzialne,
mimo że szaber jest marny.

Poza ,,co swojskie'' nie wyjdę,
miąższe w łupinach są skryte.

Choćby musnąć, zanim zasnę,
nieskończenie niewidzialne.

Poeto - Boga! Banalne!

autor

valanthil

Dodano: 2019-09-12 17:13:56
Ten wiersz przeczytano 190 razy
Oddanych głosów: 11
Rodzaj Rymowany Klimat Refleksyjny Tematyka Świat
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (8)

fatamorgana7 fatamorgana7

Taka ucieczka często ratuje duszę przed
rzeczywistością.
Pozdrawiam :)

kaczor 100 kaczor 100

Warto czekać aż dojrzeją.
Pozdrawiam :)

AMOR1988 AMOR1988

Pomysłowy wiesz dobrze się go czyta

A-jeszcze A-jeszcze


Właśnie złamałeś mi głowę.
Niby wszystko jasne, jednak w wierszu gdzieś płyną te
wody podskórne.
Nie jestem do końca pewna ostatniego wersu. Czy
ogarnęłam.

Krzyś, przy okazji chciałabym Ci podziękować za
pamięć.
Życzę Ci spełnienia na wszystkich Krzysiowych Niwach.

Twoje oczy Twoje oczy

Twoje "swojskie":)bardzo skryte w łupinkach:)dlatego
jak się je rozbierze:) smakują dobrze:))

BordoBlues BordoBlues

"miąższe w łupinach są skryte" -
i ja rozumiem tak samo.

:):):)

Sławomir.Sad Sławomir.Sad

Coś tam jednak dostrzegłeś, bo wiersz Tobie wyszedł.
:)

marcepani marcepani

znam takie ucieczki :)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »