Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Obojętność

Zwiędłe róże symbolizują miłość twą miły
Z dnia na dzień płatków ubywa
Kolce pozostają
Ranią duszę ciała
Krwista czerwień w czerń się zmienia jak twój błękit
Światłem przestaje być
Wodą , wiatrem i słońcem
Ciemności twojej już nie rozpraszam
Stałam się kiedyś drogą szaro-złotą
Każde słowo ważyć teraz muszę
Miły obojętność miłość zastąpiła twoją
Nadal strzępy świata biorę na ręce
Próbuje ożywić róże
Stać się światłem w samym środku zimy

autor

Małkosia

Dodano: 2020-05-27 23:14:25
Ten wiersz przeczytano 278 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Nieregularny Klimat Smutny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (6)

ANDO ANDO

Ale jak uratować zwiędłe kwiaty? Jeszcze troszkę
poboli...serdeczności :)

beano beano

ból przeminie
i przyjdzie nowy blask
już najwyższczy czas...
pozdrawiam
beano:)

sisy89 sisy89

Zwiędłych kwiatów chyba nie da się już reanimować...
Czasem trzeba pogodzić się z tym, że coś się
skończyło.
Smutny lecz kadby wiersz.
Pozdrawiam serdecznie :)

waldi1 waldi1

ja wierzę że jesteś wszystkim ...

AMOR1988 AMOR1988

Cóż zrobić takie blaski i cienie miłości.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »