Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Ostatni walc

Ścieżka, którą samotnie podążał była źle
wydeptana. Chciałby z niej zawrócić ale pamięć
nie pozwalała zapomnieć o towarzyszce życia,
którą pochował w przeddzień rubinowych godów.
Odpoczywając po skromnym obiedzie w wiklinie
na biegunach, pod przymkniętymi powiekami
zobaczył piękną dziewczynę poznaną miesiąc
wcześniej, którą pokochał sercem i zmysłami.
Nie przestawała uśmiechać się do niego.
Melancholia przywiodła na myśl dzień upalnego
lata, kiedy to dla figlarnych dołeczków młody
mężczyzna niczym źrebak hasał na zielonej łące.
Zerwane stokrotki i zioła, w zręcznych dłoniach
zmieniły się w wielobarwny, pachnący wianek.
Wybranek serca z wdziękiem dekorując głowę,
deszczem czułych słówek obsypywał ukochaną.
...
Jej linie papilarne na klawiszach fortepianu
pokrył stary kurz. Na ażurowym obrusie,
w otwartym albumie widniało ich ostatnie,
wspólne zdjęcie a na nim róża, czerwona
jak usta, do których nie przestawał tęsknić.
Patrząc na zachmurzone niebo za oknem,
pomyślał, że kiedyś i on zamieszka w nim.
Chcąc zagłuszyć ciszę, włączył starą płytę,
pogwizdując pod nosem, ruszył do tańca.
Wirując dokoła stołu, posuwistym krokiem
zaczął zataczać coraz to większe koła.
Z lekkością na duszy i nieopisanym ciepłem
w sercu przez chwilę był najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.
W pewnym momencie doznając bólu w okolicy
mostka, z grymasem na twarzy i bez władzy
w nogach upadł na podłogę.
...
Ktoś długo dobijał się do drzwi.

"Komu w drogę temu czas"

autor

_wena_

Dodano: 2018-03-13 16:21:57
Ten wiersz przeczytano 5418 razy
Oddanych głosów: 107
Rodzaj Wolny Klimat Melancholijny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (153)

_wena_ _wena_

Dziękuję Beatko za przeczytanie. Prozę napisałam trzy
lata temu a tydzień temu zmarł mój przyjaciel, miał
tylko 57 lat. Był u mnie na obiedzie a późnym
wieczorem otrzymałam wiadomość, że zmarł w swoim łóżku
na zawał serca.
Ot taka smutna ironia losu.

beano beano

bardzo smutna, ale pieknie napisana proza, z
przyjemnoscią przeczytałam,
pozdrawiam Weno:)

_wena_ _wena_

Dziękuję za wgląd i pozostawiony ślad :))

GrzelaB GrzelaB

Ciekawy. Pozdrawiam :)

_wena_ _wena_

Mnie też czasem się zdarza po przeczytaniu wiersza
zapomnieć o głosiku ale wracam, żeby potem nie było
krzyku, że jestem sknerą ;)))

wolnyduch wolnyduch

O kurczę, teraz widzę, że zapomniałam dać oceny,
a zawsze daję, ale czasem jak się śpieszę, to zapomnę
kliknąć, zaraz nadrabiam, tak poza tym dzięki za wgląd
do wielu wierszy, ale nie trzeba się tak forsować, ja
niestety ma deficyt czasu, ale co nieco zajrzałam, w
niektórych miejscach tylko z oceną.
Serdecznie :)

_wena_ _wena_

To ja pięknie dziękuję Grażynko za przeczytanie i
komentarz :))

wolnyduch wolnyduch

Piękna, życiowa proza, pozdrawiam, Wandziu:)

_wena_ _wena_

Dziękuję za poświęcony czas na przeczytanie prozy i
komentarz :)

Kazimierz Surzyn Kazimierz Surzyn

Świetna melancholia, która jest stale obecna w naszym
żuciu, pozdrawiam ciepło.

_wena_ _wena_

Irku, dziękuję za wgląd i komentarz :)

ireneo ireneo

13-tego napisałaś? Mogłaś dać mu choć jedną dobę:)

ireneo ireneo

Takie życie. Zawsze będzie brakowało tej jednej
minuty, choć właśnie była. Kiedyś przecież musi być
ostatnia. Życzę Ci samych przedostatnich, by jeszcze
jakieś zostały do poprawki:)

_wena_ _wena_

Tęsknota jest wpisana w nasze życie.
Dziękuję jozalko za wgląd do moich starych wierszy :)

jozalka jozalka

Z tęsknoty...

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »