Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Piekny dwudziestoletni

Depresją się staję,
Mimo lat dwudziestu
I tylu aplauzów
Na cześć intelektu,
Mży i nabiera znamion deszczu
Głód zjadliwy i kwaśny
Głód nowego wersu.

Depresją się staję,
Mimo lat dwudziestu
Ze na szczycie się stoi,
Swoich umiejętności
I kroku do przodu
Nie sposób zrobić
Mgła mnie boleśnie pokrywa,
I nowej nie widać drogi.

Depresja się staję,
Mimo lat dwudziestu
I warg zszytych ze sobą
Na amen, poszukiwaniem,
Marzę o słowie
Dosadnym i niedelikatnym
Jak uczucie kobiety?
Co w miłość darmową?
Cynicznie nie wierzy.

Depresją się staję
Mimo lat dwudziestu
Gdy niesmak tej
Poczekalni, połowicznego
Rozpadu materii
Tuszuje kochanka sprzedajna
Czysta, wredna i tania wódka.

Depresja się staję
Mimo lat dwudziestu
Gdy gryźć chce ludzkość,
Jak tylko zwierze, gryzie do kości?
Ludzkość poubieraną
W pawie ogony głupoty.

autor

TomaszQnicki

Dodano: 2008-03-26 22:40:13
Ten wiersz przeczytano 316 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Bez rymów Klimat Melancholijny Tematyka Samotność
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »