Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Pomieszane klatki bajek...

dla tych którzy wciąż szukają...



Moje życie sensu nie ma już
Gnam wśród klatek obcej bajki
I nic
Nie wiem gdzie idę, jaki mam cel
Kim są ludzie, którzy wokół tańczą?
Chodzą do drodze jak marionetki
A ja jestem obca, jakby wyjęta z otchłani
Jakby ktoś zmienił kasetę i włączył nie to
Nie mój świat
Kukły przechodzą obok jak cienie
Nie widzą, nie mówią
Przezroczysta ja
Jak tafla lustrzana, która światła odbija
Ja jak duch niewidoczna, choć widzę
Ta, co nic nie czuje, a leje słone krople
Chcę odejść
Zaczepić się o swoje korzenie i zostać
Zniknąć, ale może trwać
A jeśli pojawi się ten, co zniknął ze swojej bajki?
Ten, co był ze mną tam gdzie ja
Może znajdziemy to samo słońce
Złapiemy ten sam dech powietrza
I nie będę musiała zniknąć
Mara ten film
Chcę swoje
Moje ciało, duszę, tlen
Chcę wrócić do siebie, ale nie zostać sama tam
Gdzie woda ma kolor czerwony, a niebo płonie
Znikam!

... albo już znaleźli

autor

gaduła

Dodano: 2008-06-15 15:33:31
Ten wiersz przeczytano 459 razy
Oddanych głosów: 4
Rodzaj Bez rymów Klimat Rozmarzony Tematyka Wiara
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (1)

QueenWhoNeverLaugh QueenWhoNeverLaugh

a ludzie przechodza obok nas jak cienie i nie
zauwazaja naszego cierpienia..moze znajdziecie kiedys
razem to slonce;) bardzo ladnie,mimo ze smutno i
melancholijnie to napisane z wiara.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

anna

marcepani


więcej »