Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Posąg

Sieć zguby tkamy, jak słupy i druty
Co porastają przestrzeń dziewiczą

Brodzimy w bagnach swej własnej zupy
Którą tworzy nasz rozum zepsuty

Po cóż nam nauka albo technika
- To dzieki nim lepiej żyjemy

Lecz wśród wytworów cywilizacji
Chwila radości na zawsze ginie

Jak kamień tonie w wodach głębinie
Skryty przed słońca pogodnym obliczem

Cóż znaczy takie szybkie bycie
Bez szczypty humoru i uśmiechu

Gdzie każdy człowiek patrzy tylko
Aby mieć więcej niż posiada

Życie to bardzo krótki czas
Więc nie ma co ganiać jak dziki osioł

Przecież po śmierci i tak
Zostanie jedynie cmentarny posąg;)

autor

radon

Dodano: 2006-10-18 08:19:27
Ten wiersz przeczytano 283 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Biały Klimat Mroczny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

anna

marcepani


więcej »