Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Pracowniczy trud

Do roboty wleczę, pół swiadome ciele,
w bólu, co jednoczy osób dosyć wiele.
Wiara szybko znika, uciskając skronie,
że od pracy jakoś, swe uchroni dłonie.

Kręgi ledwo w pocie, utrzymują pion,
cielska co niebawem, gdzieś zaliczy zgon.
Przed ślepiami miga, jawi się jak zjawa,
biała filiżanka w której pływa kawa.

Pomoc rychło przyszła, rozszeżyła gały
kiedy usta moczył, czarnej łyczek mały.
Zarzuciwszy zbroję, gotów już na rzeź,
która jeszcze potrwa, z godzin dobre sześć.

Czeka jak na prezent, piętrzy swoje nerwy,
aż wybiją dzwony, sygnał pierwszej przerwy.
Gdy nakarmi ciało i rozmarzy ducha,
do roboty wyrwie jak smolista mucha.

Prawie już na noszach, widzi swoje zwłoki,
Kiedy z trudem stawia swoje pierwsze kroki,
Wlecze się mozolnie, z grawitacją bój,
By na nowo włożyć pracowniczy strój.

Nagle jednak zmiana, siła jakby grom,
poruszyła cielsko niemal już jak złom.
Wkleia ślepia w zegar, w oczach znowu błysk
koniec cudnej pracy, rozweselił pysk.

autor

tandlife

Dodano: 2020-02-13 23:18:02
Ten wiersz przeczytano 893 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Rymowany Klimat Wesoły Tematyka Praca
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (2)

AMOR1988 AMOR1988

Różne trudy w życiu są.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »