Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Przejście

Ginie światło w ciemnościach
Promień nadziei gaśnie
Ostatni raz gram na scenie
Rolę tragicznego bohatera
Który skazany na śmierć
Umiera w kręgach bólu, cierpienia
Tu na tym ziemskim świecie
Pozbawionym dobra i piękna.

Targany sprzecznymi uczuciami
Drogami zawiłymi podążam
Tam, gdzie moja wolność
Tam, gdzie szczęśliwie skonam
Odrodzę się w nowej, tajemnej krainie
Ostatni mój taniec ofiaruję śmierci
To z nią pragnę się złączyć
Wtulić w jej ramiona
Zasnąć na wieki
Smaku wieczności skosztować

Otwieram oczy, budzę się ze snu
Widzę piękno dookoła
Czuję woń kwiatów, zapach zbóż i lasów
Ciepło okrywa moje ciało
Słyszę śpiew ptaków
Lekkość napełnia me wnętrze
Otwierają się bramy spełnienia
Nie ma we mnie strachu, niepewności, ani lęku
Wszystko się zmienia, wypełnia nadzieją
Nic tak nie zadręcza duszy artysty
Jak egzystencja bez zrozumienia

Ja i Świat
Świat i Ja
Ogromna klatka i mały ptak
Co nas łączy?
Konieczność życia w nich
Aby móc szczęśliwie umierać.

autor

Neffelin

Dodano: 2006-10-01 16:06:48
Ten wiersz przeczytano 228 razy
Oddanych głosów: 2
Rodzaj Bez rymów Klimat Pesymistyczny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »