Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Rafandynka

Gdzieś na dnie samotności oceanu
spoczywają rozbite wspomnień wraki.
Ich szkielety ubrane w ukwiały rozterki,
przeżarte udręką czarnego koralu.

Tam las masztów gniewem strzaskanych,
nie trzyma już żagli nadziei,
bo liny zerwane w losu zawiei,
pieszczą nicość pływów bezdusznych.

Tam wśród smutku ciemności.
gdzie ból i żal tworzy wiry,
gdzie serce "poetyckiej" liry...
Radość boi się zagościć.

I choć panuje tam losu zawieja,
powtarzam sobie.
- Zawsze jest nadzieja.

autor

samonty

Dodano: 2010-12-06 13:27:29
Ten wiersz przeczytano 448 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Rymowany Klimat Smutny Tematyka Nadzieja
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (3)

skarb-323F skarb-323F

gdzies na dnie samotnosci oceanu ...ladne slowa
pozdrawiam

hannah76 hannah76

A mnie się wiersz bardzo podoba, jego przeslanie
również.Metafory dopełniaczowe- to krytycy krzyczą, że
one są"be", że niemodne itp.Jeśli sa dobrze użyte, to
dlaczego nie? Pozdrawiam, daję +

DoroteK DoroteK

masz rację, zawsze jest nadzieja :-) podoba mi się
przesłanie wiersza :-) (naczytałam się ostatnio o
metaforach dopełniaczowych - masz ich sporo w swoim
wierszy - że nie jest dobrze jak jest ich za dużo,
może warto nad tym popracować :-) pozdrawiam
serdecznie :-)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »