Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Samotnice

Stoją samotnie pośród pól,
zagubione dwie siostry,
widok szeroki od ziemi,
aż po kres horyzontu,
widziały wiele dobra,
zła nie brakowało.
Owiane powietrzem,
ogrzane złotym słońcem,
przemywane deszczem,
zimą okryte śniegiem.
Wytrwałe na poniewierkę
losu który, je zostawił,
pola które kiedyś były,
dziś to łąki rozległe,
brakuje mlecznych matek,
zwierząt łąkowych,
częściej są w zagrodach
na małych poletkach,
nie mówią a szepczą,
wiele wiedzą od dawna,
mądrość ich wielka,
osiągnęły wysokość,
dostojne damy wysmukłe,
Topole- drżące na wietrze.
M.Maria.Proskurowska.

Dodano: 2018-03-16 20:30:49
Ten wiersz przeczytano 244 razy
Oddanych głosów: 12
Rodzaj Bez rymów Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (14)

DoroteK DoroteK

niestety, już coraz mniej topoli przy drogach, a to
takie wspaniałe drzewa... dobrze, że je przypomniałaś
wierszem :-)

rysiores rysiores

Witam.
Szczera prawda,znikają drzewa z pól.Teraz na polach
duże maszyny,ciągniki coraz większe-z klimatyzacją już
nikt w południe nie szuka na polu cienia,mleczne matki
mają wiaty.Na łąkach teraz nie ma polnych kwiatów,
uznali że to chwast- pryskają,Wiersz ruszył zakamarki
mojego dzieciństwa ,
zapach siana.pędzenie krów,brzęku osełek na kosach i
słowa ojca,, płasko ostrz bo żądło zedrzesz"To był
inny świat wodę z rowu można było pić bezpiecznie,za
kosiarzami bociany zbierały żabie łódka.Pozdrawiam
serdecznie.a ja jeszcze sobie powspominam.

zyka zyka

Bardzo pięknie napisałaś o topolach.Smutno że
człowiek ta pochopnie wycina drzewa.
Cieplutko pozdrawiam. Życzę dużo wytrwałości.

Sławomir.Sad Sławomir.Sad

Dziękuję za rewizytę. :)
Udanej niedzieli życzę.

Sławomir.Sad Sławomir.Sad

Może nie są takie samotne jak nam się wydaje? Może
splotły się korzeniami i czują swoją obecność. Podobno
„mózg” roślin, to ich system korzeniowy.
Podoba mi się ten melancholijny wiersz Mario
Magdaleno.
Pozdrawiam serdecznie i zajrzyj proszę do mnie jak
czas Tobie pozwoli. :)

bronislawa.piasecka bronislawa.piasecka

A wiesz Mario, przypomniałaś mi wiersz o dwóch
brzozach, które mój dziadek posadził na polu.
Wspominam je w wiele razy. Pozdrawiam serdecznie i
dziękuje za prześliczny wiersz.

Sotek Sotek

Ładna życiowa refleksja.
Pozdrawiam:)
Marek

AMOR1988 AMOR1988

Świetna refleksja pozdrawiam;)

waldi1 waldi1

topole smukłe drzewa ... z wysoka więcej widać ...
piękny wiersz ...

anna anna

i brzozy. Wszystko lasem zarasta.

Leon.nela Leon.nela

topole prawda strasznie znikają z pól ale zapomniałaś
o polnych parasolach czyli gruszach ulęgałkach co na
miedzy spały a pod nimi zmęczeni żniwiarze obiadowali

Pani L Pani L

Bardzo ładna refleksja. Tak...świat się zmienia,
niekoniecznie na lepsze.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Bella Jagódka

Ola

AMOR1988

magda*

(OLA)


więcej »