Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Samotność w tłumie

Takie ze mnie słabe stworzenie
Mające tylko w ziemi swego życia korzenie.
Tak sama, milcząca pośród innych wygasłych płomieni, myślałam, że moje życie kiedyś się zmieni.
Zrozumiałam, czego zrozumieć nigdy nie mogłam:
Dlaczego ja sama, otoczona kamiennym kołem serc byłam, istniałam, żyłam,
Przez wiele lat będąc na tym miejscu nienaruszona, przez wiele trudów mego życia byłam trapiona...
Przez wiele dni, gdy wokół nic się nie działo - ŻYŁAM - tylko tyle w mej pamięci zostało.
Zupełna pustka, samotność nie mająca końca; brak siły i tchu, by móc dotrzeć to końca bycia, istnienia, życia.
Lecz teraz wiem, co jest dla mnie ważne. - By być doskonałym... Nic poza tym.

autor

I$ka

Dodano: 2006-05-06 12:57:55
Ten wiersz przeczytano 296 razy
Oddanych głosów: 11
Rodzaj Sylabiczny Klimat Obojętny Tematyka Świat
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »