Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Samotny człowiek...

Samotność...czy to właśnie mnie jest przeznaczone?

W księżycowym pyle...pośród gwiazd...
Rodzi się postać człowieka.
Wstaje bardzo powoli...
Rozgląda..."Może ktoś na niego czeka?"...
Przecież dla kogoś został zrodzony...
Wytęża swój wzrok...
Próbuje coś zobaczyć...
Lecz wokoło panuje ciemny mrok.
Zaczyna krzyczeć...
Chce przekrzyczeć ciszę i mgłę...
Pragnie nie być całkowicie sam.
Wykrzyczeć, że ma tę jedyną osobę...
Nagle słychać ciche krzyki bólu...
Prawda dochodzi do samotnego człowieka...
Leży skulony na ziemi...
Już wie,że nikt...nigdy...na niego nie czeka...

Ten wiersz powstał nagle...tak nagle jak ja...stałam się samotna...

autor

Monikosik

Dodano: 2006-08-03 20:29:14
Ten wiersz przeczytano 322 razy
Oddanych głosów: 3
Rodzaj Nieregularny Klimat Smutny Tematyka Wiara
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »