Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

singularité

w domach ludzi na zakrętach
życie toczy się
pod osłoną wniebowzięcia
singularité

doświadczają go nieliczni
wyblakli we mgle
wypłowiali w słońcu czystym
singularité

gdy coś stuka w drzwi i okna
gdy ściele się w tle
kiedy drażnią łzy źrenice
singularité

raz za razem dotkną cudu
błądzący we śnie
wypełniając się po brzegi
singularité

kolorowy świat odpływa
zza zakrętu śle
pocałunek podróżnika
singularité

domy w asfaltowych pętlach
zamykają się
żeby móc wytrzymać piętno
singularité

autor

annapelka1

Dodano: 2017-08-05 12:16:53
Ten wiersz przeczytano 174 razy
Oddanych głosów: 6
Rodzaj Rymowany Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (6)

AMOR1988 AMOR1988

Bardzo ciekawy wiersz, pozdrawiam :)

chacharek chacharek

Niczym piosenka aż chciałoby się usłyszeć

annapelka1 annapelka1

Dziękuję za piękną interpretację oczywiście trafną i
serdecznie pozdrawiam!

Donna Donna

Witaj swietnie zastosowalas slowo singularite i jego
dwojakiego znaczenia. Puenta doskonale oddaje uczucie
osamotnienia w wielkiej aglomeracji, ale zdarzaja sie
jak to udowodnilas powyzej osobliwosci... zycie
czasami potrafi zaskoczyc pozytywnie. Dopuszczam
rowniez opcje, ze nie zrozumialam wiersza, ale
odwazylam sie na wlasna interpretacje. Calosc podoba
mi sie, wyczuwam spokoj w tej melancholii. Moc
serdecznosci.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »