Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Skra

W czarnym lesie
gdzie nawet echo się nie niesie
a nagie nasiona schną dojrzałe
zaś niebo popiołu barwy całe
gdzie nicość kamiennym sapie wdechem
niosąc po głuszy ciężkość swym grzechem
gdzie nie rozkwita ni witka nadziei
zduszona wszelakim życiem tej kniei
gdzie szarość wśród zgiętych półżywych konarów
cisza co nie zna ptasich gniazd swarów
w zastygłej lawie zgniłej jesieni
zbutwiałych odrodzeń
z pajęczyn korzeni
w czerni strwożeni
przedziera się nagle smuga strumieni
tak obcej bieli niechciana wśród cieni
oplata drżąco ból suchych pieni
druzgocąc opokę świat nocy mieni

A któż to tak burzy spokój tej sieni
cóż to za światło w balecie promieni
bez zaproszenia w złocie odcieni
iskrą do aury brutalnie rozpleni
radość co zbudzi pąki zieleni
Któż to tak skromnie dotyka korzeni
by skruszyć ten lód nad morzem kamieni
Któż to tak wielce się prawem ceni
by wejść w tę nicość na złość
Kto?
miłość
miłość



autor

Aneta

Dodano: 2004-07-14 18:17:29
Ten wiersz przeczytano 451 razy
Oddanych głosów: 8
Rodzaj Rymowany Klimat Melancholijny Tematyka Miłość
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »