Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Smutek...

Nienawidzę...
Tych słów puszczanych na wiatr
Uśmiechów pustych jak lalki
Miłości niepotrzebnej nikomu
Ludzi łgających przy każdym otwarciu ust
I czasu poświęconego na coś, a zmarnowanego w jakże by inny sposób
I choć by nawet nikt mnie nie zrozumiał
To ja rozumiem siebie
I jeżeli każdy mi powie, że ładne
To ja będę wiedzieć swoje
I jeśli ktoś uśmiechnie się jak clown
Łza poleci mi po policzku
Jeśli też kogoś pokocham, a on to wyśmieje
Będę radosna, bo nie poddam się nigdy
Czemu?
Sama nie wiem
A jeśli czegoś się dowiem, to i tak nie powiem
Bo każdy sam to odkryć musi...

Wszystko już powiedziałam w tym wierszu... Krytyka? Przyda się, ale nie dla mnie... Spodoba się? Miło, ale to mnie nie zmieni. Ktoś to przeczyta i zrozumie... To będzie dla mnie radość... Czemu? Bo ja tylko pragnę tego... Aby ktoś w końcu mnie zrozumiał... ;(

autor

palolkaaa

Dodano: 2007-02-06 19:15:13
Ten wiersz przeczytano 203 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Bez rymów Klimat Smutny Tematyka Nadzieja
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »