Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Staję się.


Na imię mi Cisza-
zaglądam więc w ludzkie sny,
i do pustych pukam domów,
czasem też samotnie jem śniadanie.

Jestem Samotność,
którą czujesz każdym porem,
z którą sypiasz i z którą na
zapadniętej budzisz się piersi.

Zwą mnie Litość
lecz umiem mordować
i z godności grabić. Zwą mnie
litość-wraz z ostatnim tchnieniem.

Wołają na mnie Słabość,
lecz stąpam po kamieniach
ludzkich słów, rzewnie płaczę,
pod maską z kości kryje twarz.

Mówią o mnie Miłość
choć nikomu nie podaję ręki,
zapominam też wybaczać,
czasem tylko sprawiedliwa jestem.

Chcą bym była Nadzieją,
gdy mnie samej wiatru
w skrzydłach brak i gdy,
w szklanym oku łzy wyschły.

Lecz ja, gdy umrę będę Prochem,
lekkim na wietrze Popiołem-
nieraz nazwą mnie Ścierwem,
dla innych będę Klatką z Białej Kości…

autor

Merenwen

Dodano: 2008-02-24 23:59:45
Ten wiersz przeczytano 448 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Bez rymów Klimat Zimny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (1)

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Pięknie opisane uczucia a że nazywają nas nie zawsze
pięknie no cóż...mnie tez tak nazwano za zycia.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

anna

AMOR1988

marcepani


więcej »