Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Starość

Stara kobieta jak wiekowa lipa
Zapachem początkującego lata
Jak perfumami się zlewa
W obłoki tiulu zwiotczałą szyję otula
Nakłada róż z kwiatów
Na pomarszczone policzki
Rdzawe plamy starości na rękach
Mitenkami przykrywa
Jeszcze się stroi w listki młode
Brzęczące pszczoły nektarem wabi
Lecz pień jej stary, rozłupany
Linami jak laską podparty

autor

Marianna 2

Dodano: 2020-04-19 16:44:17
Ten wiersz przeczytano 192 razy
Oddanych głosów: 7
Rodzaj Bez rymów Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (7)

kuba-winetu kuba-winetu

Taka to jest starość , każdego dopadnie.
Pozdrawiam serdecznie, zdrówka życzę.

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Pięknie, poetycko o starości. Bez zbędnego patosu, a
porównanie do wiekowej lipy świetne :-)

Pozdrawiam serdecznie :-)

Immortelle Immortelle

Smutna konkluzja: w tych kwiatach cmentarnych będzie
piękniej.
Każdy etap życia ma swoje blaski i cienie, a wiek to
mimo wszystko głównie numerek.

Marek Żak Marek Żak

Każdy ma swój czas, a wiele z jej znajomych do swojej
starości nie dożyło. Pozdrawiam.

Kazimierz Surzyn Kazimierz Surzyn

Tak, byleby serce było młode i zdrowie dopisywało,
ładnie, pozdrawiam serdecznie, miłego, niedzielnego
wieczoru.

zyka zyka

A ileż ciepła jest tej poezji. Gratuluję pięknego
przesłania.

Lila Teresa Lila Teresa

ładnie, dobrze że Twoja stara kobieta ma tiul i
mitenki, jeszcze chce żyć...

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »