Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Testament bezdomnego

Rozdziobią mnie
kruki i wrony
ptaki nicości i potępienia
i rozsypią mój piach
wysoko w górach zapomnienia

modlę się
aby choć trochę prochu
spadło w Twoje dłonie...

autor

Virgo

Dodano: 2008-08-11 21:39:25
Ten wiersz przeczytano 325 razy
Oddanych głosów: 14
Rodzaj Biały Klimat Melancholijny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (6)

Halina53 Halina53

...nie znamy naszych losów, biegną różnymi torami...
wokół kruki czekające na żer...rozdziobią w chwili
zachwiania...utraty uczucia...tylko proch
pozostanie...a czy we właściwych rękach...to już
modlitwa o spełnienie...pozdrawiam serdecznie, daję
plusik

Intris Intris

krótko zwiężle i na temat. czymże innym jest życie jak
nie tułaczką narażoną na ataki kruków i wron
czychających na nasze ciężkie i zmącone życie.

ula2ula ula2ula

wiersz wołaniem bo gdy przetrącone bezpieczeństwo to
i tak sumienie przypomni Dobry utwór w słowie
lakonicznym wyraża piękną myśl

kropla-rosy kropla-rosy

Jak na debiut to całkiem nieźle zachęcam do pisania i
głebszych przemyśleń.

Mitylene Mitylene

Jestem pod wrażeniem tej miniaturki.Trzy ostatnie
wersy są naprawdę dobre, mocne i dobitne.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

anna

marcepani


więcej »