Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Tulipany

I znów zakwitły w polu tulipany
Czerwienią i żółcią sycąc nasze oczy
Obraz ciągle nowy,chociaż dobrze znany
Na grębałowskiej dróżce me powieki zmoczył

A na polnej drodze kurz się wciąż unosi
W dali samochodów paciorki różańca
Wiosenny wiatr ciepły wciąż nas o coś prosi
Wydaje się nawet że prosi do tańca

Na polach ziemniaki w skibach posadzone
Parę nowych domów co nie mają płotu
Pies szczeka leniwie i czajki zranione
Biało-czarnym haustem wznoszą się do lotu

A błękitne niebo pobrudzone w mleku
Gołębie kręcą pętlę gdzieś na horyzoncie
Bądź dobry i prawy malutki człowieku
Czyny swe miej proste i jasne jak słońce .

autor

Maciej1970

Dodano: 2020-02-09 20:17:58
Ten wiersz przeczytano 668 razy
Oddanych głosów: 10
Rodzaj Rymowany Klimat Melancholijny Tematyka Przyroda
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (9)

anna anna

ciepły obraz wiosny mądrym przesłaniem dla każdego
człowieka.

Kazimierz Surzyn Kazimierz Surzyn

Bardzo dobry wiersz i puenta " czyny swe miej proste i
jasne jak słońce" - bezcenne, pozdrawiam serdecznie.

promienSlonca promienSlonca

Witaj.
To piękna impresja, z dobrą Puenta.
Bardzo ciekawy i malowniczy, żywy, przekaz obrazu.
Pozdrawiam serdecznie.:)

zyka zyka

Przypomina znajomą atmosferę kolory ,zapach,
wiatr. Dziękuję:-)0

Stella-Jagoda Stella-Jagoda

Lubie tulipany, wszystkie. Wiersz czytalam z
przyjemnoscią, chociaz mam swoje uwagi.
Pozdrawiam:)

Wiktor Bulski Wiktor Bulski

Zacznę od tego, co w piękny - powiem znakomitym niemal
wiersz mocno mnie uwiera: zmoczone powieki z wrsetu
czartego - zwrotka pierwsza. Nie umiem przelożyć tego
zwrotu na postrzeganie przedstawione w utworze.
Ad rem - czyli tego, cozdecydowanie dobrze
doswiadczaczytelnika... - pieknie prowadzisz po
grębalowskim krajobrazie , przedstawiasz wieś piękną
,ale nie sielską. Prwda o nie przemawia posadzonym
ziemniakami, za kartofliskiem - świerze domy,
szczekaja psy, zaniepokojone - naturalne ptactwo. Jest
spokojnie , ale są elementy pracy, jest akcja. bardzo
dobry pejzarz - poprzedzony zawiązaniem dla czytelnika
klimatu - sprawiajązcego emocjonalną bliskośc z
Grębalowem czy Grębałowką.
Po doskonale i orygnalnie namalowanym niebie - plynne
przejście do nuty egzystencjalnej klimatyczne - co do
meritum - do czlowieka osadzonego w podstawach mocy
jej mieszkańcow - etyki wyrastającej z wzajemnych
relacji ludzi pracy, solidarnej wsi i chrześcijaństwa.

Tak to ja widzę ten piekny pejzaż.
Pozdrawiam Maćku:)

Isana Isana

Piękne przesłanie wiersza,
skłania do zadumy i refleksji.
Pozdrawiam serdecznie

sari sari

Fajnie tą melancholię ująłeś słowem. Z upodobaniem
czytam...
Pozdrawiam

Mgiełka028 Mgiełka028

Piękny, plastyczny wiersz. Pod urokiem melancholii.
Pozdrawiam :)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

anna

marcepani


więcej »