Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Ucho igielne

lekko wywija igłą
szyje nićmi światła
gobeliny tka cały świat widzialny
i niewidzialna ręka

w morzu siedzą wszystkie twarze
nici schodzą się u wód, przechodzą przez ucho igielne
tu płuca, tam skrzela
Chłopiec z morza biegnie brzegiem tęczy

szalone ucieczki wycieczki
spacery brzegiem żywiołów
powroty, zasypianie iskier w ogniskach
ktoś czeka na słońce, ale rosa mu oczy wyjada

obrazy gasną , źrenica słońca je pochłania
żarptaki odleciały przez ucho igielne
matrioszka zachowuje środek ciężkości
pion, wzór, wnętrza i zewnętrza

rozpalona gładź wody to twarz tęczy
przebudzenie wnętrza do swojego tam
śpiew kosa, wzór świtu, uczucie
przelewanie się, płodzenie, tam tam

autor

Belamonte

Dodano: 2020-03-09 12:01:14
Ten wiersz przeczytano 1189 razy
Oddanych głosów: 9
Rodzaj Sylabotoniczny Klimat Rozmarzony Tematyka Samotność Okazje Święto Kobiet
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (10)

Belamonte Belamonte

:-) dzięki, to już nie dziwie się Annie że się
pogubiła jak sam się w tym gubie, przy starych
wierszach czasami sam nie wiem o co w niektórych
wersach mi chodziło, ten jest akurat najnowszy

Grusana Grusana

Mnóstwo energii,obrazów i emocji! Dziękuję za nie!

Marta Surowiecka Marta Surowiecka

jesteś konsekwentny, wijesz pętle i rozplątujesz,
wijesz i rozplątujesz, pędzisz na łeb na szyję,
wszystkie sznurki złapane i wszystkie rozpuszczone,
obieranie, ciachanie, gotowanie, gotowanie, wrzenie,
wylanie - i nie ma, że boli

anna anna

pogubiłam się.

Belamonte Belamonte

z tymi nitkami to sam nie wiem Zakochana w wietrze;
Svarcie, chyba coś w ten deseń, ha ha.. o nic nie
chodzi, takie tam malowanie z rozmyślaniem Roxi01.

MAESTRO MAESTRO

Ciekawe pozdrawiam

Zakochana w wietrze Zakochana w wietrze

Gobelin tka życie, nie kazda nitka przejdzie przez
ucho igielne...
Pozdrawiam cieplutko...lubię tkać gobelin...

andreas andreas

Za głupi jestem na takie wiersze.

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Rzekło jagniątko do pastuszka:
- Od kiedy poznałem wzór deszczu,
widzę jak woda śpiewa na kamieniach.

Usłyszawszy to,wzmocniony wierszem mur szepnął do
poety:
- Przeskocz mnie, gdy będę chrapał.

Uwielbiam Twoje wiersze :-)
Pozdrawiam ciepło :-)

Roxi01 Roxi01

ale o co chodzi?

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »