Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Upomnienie

Świat zawirowań nie ma już czasu
wszystko przemija , bezpowrotnie ginie
poplątane z pomieszaniem, głupota króluje
ludzkość - człowiek od środka się psuje.

Morza wzburzone zalewają lądy ,
by gniew swój wyrazić na ludzkie poglądy,
słońce rozgniewane ziemię wypala
i czeka łaskawe , aż nadejdzie zmiana.

Przyroda z trudem walczy o przetrwanie
okaleczona na nowo się odradza,
a człowiek stale błądzi czegoś szuka
czy wie-że czas do drzwi już puka ?

Próżno płakać , gdy oczy zamknięte
prosić w modlitwie o jakieś nadzieje
próżności tak wiele, tyle się zdarzyło,
dobroci zbyt mało, a miłości nie było...

Czy człowiek ma w sobie , dość jeszcze siły
naprawić szkody, by serca godnie same się obroniły ??
być może -odpowiedź niedługo nadejdzie
a wtedy słońe radośnie-na nowo wzejdzie ...

autor

Kazimierz45

Dodano: 2007-02-10 12:04:10
Ten wiersz przeczytano 388 razy
Oddanych głosów: 10
Rodzaj Rymowany Klimat Dramatyczny Tematyka Świat
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »