Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Wewnętrzna śmierć

To wciąż siedzi we mnie.
Rozsadza mózg, kaleczy duszę,rani serce.
Tłumię gniew, stopuje złość, nienawiść skrywam.
Przybieram maskę, nadstawiam twarz, przyjmuję cios.
Idę, bo tak nakazuje mi życia bieg.
We wnętrzu trup, na pokaz jestestwa blask.
Lecz przyjdzie kres mego cierpienia.
Zostawię to,uśmiechnę się i domknę drzwi.
Nadejdzie chwila:obłęd lub śmierć.
To wyjdzie ze mnie.
Uwolni jaźń, opuści serce!

autor

kameleonek

Dodano: 2008-11-25 00:17:00
Ten wiersz przeczytano 418 razy
Oddanych głosów: 6
Rodzaj Bez rymów Klimat Pesymistyczny Tematyka Śmierć
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (3)

pysia2 pysia2

Przestań tłumić emocje i zdejm maskę, a zaczniesz
żyć... ciekawy wiersz, mimo pesymistycznego klimatu...

Roma1002 Roma1002

... ileż bólu w tych słowach, poruszający wiersz i
jedno co mogę to napisać, że "nikomu nie wolno drżeć
przed nieznanym, gdyż każdy jest w stanie zdobyć to,
czego mu potrzeba i to, czego pragnie." (Paulo Coelho)
Pozdrawiam!

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

anna

marcepani


więcej »