Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Wzgórze nadziei


Ciągle czegoś szukamy
nie potrafimy podążyć
za tym w dzikiej gonitwie
a to utracona nadzieja
zagubione uczucie
wartości przez wiatr porwane
I na końcu coś ludzkiego.
------
Chcę wyleczyć zranioną miłość
od tego całego jadu
Który ciągle się panoszy.
------
Pragnę skruszyć serce
co że z kamienia
gdyż ślepnę
I nie widzę już żadnych uczuć.
------
Trzeba odnaleźć dusze
co wzrok im odebrano
teraz błądzą
już nie można patrzeć
I słuchać głosu ich cierpienia.
------
Pora zrzucić swą mizerną winę
która staje się ciężarem
ciągnie niczym kotwica
na samo dno
Tonie w krzyku rozpaczy.
------
Tak jak ja
wielu przybywa
na wzgórze nadziei
jeden po zapomniany
zwyczajny serdeczny uśmiech
drugi
by po prostu rękę podać
powiedzieć wybaczam tobie
bracie i siostro
znów trzeci
pragnie ujrzeć dwa anioły
które siedzą obok siebie
Z uwagą słuchają.
------
Czas się pożegnać
choć trudno
nie widziałem już dawno
tak czułego uścisku dłoni
teraz dopiero sobie myślę
Ileż piękna człowiek marnuje.

Autor Damian Moszek

Dodano: 2019-07-23 15:23:17
Ten wiersz przeczytano 278 razy
Oddanych głosów: 4
Rodzaj Obrazkowy Klimat Optymistyczny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (5)

Dziadek Norbert Dziadek Norbert


Nadzieja umiera ostatnia, zawsze warto ją mieć. Ja na
szczęście niczego już nie szukam za wyjątkiem zdrowia
które uległo minimalnej poprawie. Tak zwyczajnie, po
prostu, jestem szczęśliwym facetem i bawię się w
życie. Kocham świat, ludzi a najbardziej swą żonkę i
otaczającą mnie przyrodę, moje kolorowe gołębie, rybki
w oczku wodnym. Przeraża mnie tylko jedno, ludzka
głupota doprowadzająca do nieszczęść, na którą nie ma
niestety żadnego leku.
Ciekawy, raczej optymistyczny wiersz.
Pozdrawiam :)

anula-2 anula-2

"Nadzieja - pożyczka, której udziela nam szczęście." -
Antoine Rivarol.

Pozdrawiam Damianie, przejmujący wiersz o utracie
nadziei, ale jednocześnie ta wyciągnięta...daje
nadzieje.

Maria Polak (Maryla) Maria Polak (Maryla)

Wiele mądrości zawarłeś w swoim wierszu. I zgadzam się
z Tobą "Ileż piękna człowiek marnuje."
Pozdrawiam serdecznie :)

Wiktor Bulski Wiktor Bulski

Ciepło - blisko... - momentami jest tuż... - jednak
Valnhil - ma chyba rację. jednak punkt pozostawię.
Pozdro:)

valanthil valanthil

Ciut przegadany. Cięcie tu i tam, mogłoby wyjść mu na
dobre.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »