Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Zaduma nad przemijaniem

Dopala się świeca
a wraz z nią moje życie.
Woskowe krople płyną po świecy
jak łzy po mojej twarzy -
Robią kałuże i zastygają na zawsze
jak moje marzenia powstałe - zgasły
w żelaznej rzeczywistości.
Brakuje światła, nadzieji...
Gaśnie świeca - gasne i ja.
Nie da się wskrzesić martwego płomienia, bo zastygł, utopił się w kroplach wosku.
Czas świecy przeminął
a ona odmierzała mój czas.
Jestem martwa - choć żyję.
Nademną dzień, przedemną noc,
światłość jest w górze.
Za wysoko bym mogła sięgnąć -
zresztą po co mi zapalać nową swiecę nad swoim grobem?

autor

Lucuś

Dodano: 2007-01-12 18:51:00
Ten wiersz przeczytano 880 razy
Oddanych głosów: 2
Rodzaj Biały Klimat Smutny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

magda*


więcej »