Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Zatrzymać w kadrze

Ciepły powiew nadleciał od pól
mokradeł
Dzień staje się duszny
wilgotny
Podkasane mgły ukazują dolinę gehenny
Wstydliwy teatr planety
Uśmiecham się dwornie
do zdetronizowanych monarchów
W prezencie otrzymuję narkotyk.

Miasto przegląda się w odbiciach
niczym kobieta patrząca w lustro
Płatek róży opada
jak zsunięta suknia
Na portalu kamienicy
kariatydy pokazują piersi
Chcą wyjść z kamienia
do naturalnego piękna
Słowo lub dwa zastyga w żelatynie
Zdążyłem sfotografować ból.

Nie ma powrotu do poprzednich chwil
Mojej łąki dzikich kwiatów
brzęczących pszczół
Moment uwieńczam pod błyszczącym werniksem
Najlepiej usiąść w kamiennym kręgu
poczekać do następnego stulecia.

Otworzę beczułeczkę ze łzami
bądź rozpaćkanymi kryształkami cukru.

autor

falkon

Dodano: 2018-09-22 14:03:23
Ten wiersz przeczytano 938 razy
Oddanych głosów: 9
Rodzaj Antyczny Klimat Obojętny Tematyka Konkurs Okazje Rozpoczęcie roku szkolnego
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (8)

Babcia Tereska Babcia Tereska

Nostalgiczny obraz miasta.
Nie rozumiem tych kryształków cukru, może dlatego, że
nie używam.
Na Plus
pozdrawiam

AMOR1988 AMOR1988

Oby zawsze to co piękne udało się zatrzymać w kadrze,
pozdrawiam :)

anna anna

Na portalu kamienicy
kariatydy pokazują piersi
Chcą wyjść z kamienia- nigdy na to tak nie
patrzyłam... Ciekawy wiersz.

TOM.ash TOM.ash

Warto bylo zajrzec dzis na beja, wspanialy wiersz,
pozdrawiam

ewaes ewaes

A ja zatrzymałam się nad wierszem...
Bardzo mi się podoba.
Pozdrawiam

tańcząca z wiatrem tańcząca z wiatrem

Pięknie uchwycony kadr z miasta
z lekkim smuteczkiem nostalgii
za tym co było na końcu,
msz piszesz świetnie i wyróżniasz się niebanalnym
piórem.
Pozdrawiam serdecznie.

jelonek jelonek

Magiczne metamorfozy... W sam raz na rozpoczęcie roku
szkolnego. Pozdrawiam.

marcepani marcepani

Dla mnie wiersz mógłby skończyć się na wersie -
"poczekać do następnego stulecia".

Ogólnie, refleksja spodobała mi się. I masz rację.
Metamorfozy krajobrazu nie zawsze nas ucieszą -
zwłaszcza, gdy "Nie ma powrotu do poprzednich chwil
Mojej łąki dzikich kwiatów..." - to bardzo wymowne,
prawdziwe i w sumie smutne.
Pozdrawiam.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Bella Jagódka

Ola

AMOR1988

magda*

(OLA)


więcej »