Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Zbigniew Szczerbik

Pamięci dyrektora muzeum w Praszce. Redaktora naczelnego Grosza. Doktora historii. Przewodniczącego organizacji numizmatycznej. Zasłużonego nauczyciela i wychowawcy.





Pomiędzy ścianą a ścianą
Rękami się zapieram
Coraz bardziej mnie boli
I ciśnie ta cholera.

Umysł swój oczyszczam
pot z czoła zalewa mi oczy
Widok nieszczególny
Do mózgu mojego kroczy.

I wszystko byłoby dobrze
Zamilkł by w ustach Mój lament
Gdybyś nie ściął mi głowy
W afekcie słowa dobrane.

I nie mam już swoich myśli
Świat poszedł już w drugą stronę
A ja zostałem bez głowy
Nie wszystko jednak stracone.

Z Twych myśli głowę buduję
Po plecach mnie poklepują
I choć nie mogę już mówić
Na Interrex’a szykują.

I zamek dostanę piękny
Już tron mi obstalowują
Lecz nie mam już swoich myśli
A głową drogę brukują.

A ja tak niewiele chciałem
Byś był nam przewodnikiem
I ścieżki nasze wytyczał
Rozświetlał nam nowe życie.

Mnie brak oratorskich zdolności
I wiedzy doktorskiej brakuje
Ja grzałem się w Twoim słońcu
I ciągle mi Ciebie brakuje.

I puste Praszkowskie muzeum
A prace na wpół przerwane
Nie mogę sobie poradzić
I mnie racz powołać Panie.

W Krakowie dzwon się odzywa
Brzmi Szczerbiec w złotej komnacie
On służył Polskim Królom
Nasz Szczerbik Polskiej Dziatwie.

Wielki społecznik i gorliwy katolik. Mój kolega Zbyszek Szczerbik. Zabrał nam Cię COVID w wieku zaledwie 52 lat.

Dodano: 2020-11-20 10:43:46
Ten wiersz przeczytano 718 razy
Oddanych głosów: 40
Rodzaj Wolny Klimat Dramatyczny Tematyka Śmierć
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (43)

Izunia68 Izunia68

Ślicznie napisałeś, że grzałeś siè w jego słońcu... I
że Tobie jego brakuje.... odszedł, ale jestem by
chciał żebyś kontynuował właśnie TY to co on zaczoł,
co poròszył! Myślè, że jako hołd dla niego powinnieneś
siè odważyć i wreszcie uwierzyć w siebie! On patrzy!!!

użytkownik usunięty użytkownik usunięty

Witaj :-)

Ze wzruszeniem przeczytałem.
W treści i formie - piękny hołd.
Pan Zbigniew Szczerbik na pewno uśmiecha się ciepło
pod swoim niebiańskim adresem.

Pozdrawiam serdecznie :-)

Elena Bo Elena Bo

Jak Przykro Robercie. :( Pięknie napisane.

Spokój Jego duszy.

Isana Isana

Piękny wiersz w hołdzie
dla przyjaciela.
Pozdrawiam serdecznie

bronislawa.piasecka bronislawa.piasecka

Swoim pięknym wierszem oddałeś hołd wspaniałemu
człowiekowi.
Niech odpoczywa w pokoju.Pozdrawiam.

aTOMash aTOMash

Przykro mi, piękny hołd, taki młody, przykro bardzo...

Angel Boy Angel Boy

Niezwykły hołd, bardzo doceniam :) Pozdrawiam
serdecznie +++

wandaw wandaw

Wspaniały wiersz i hołd dla wyjatkowej osoby.
Trudno jest się nam pogodzić kiedy odchodzą
przyjaciele.
Niech odpoczywa w pokoju. Na zawsze żył bedzie w
Twojej pamięci.
Pozdrawiam serdecznie.

Iris& Iris&

Piękny hołd...
Miłego dnia:)

marcepani marcepani

Gdy odchodzą szlachetni ludzie... świadectwo o ich
szlachetności dają ci, co zostali - i Ty - tym
wierszowanym hołdem - dałaś właśnie takie
świadectwo...

Tessa50 Tessa50

Wspaniały hołd złożyłeś pisząc tak serdecznie o
Przyjacielu - Pokój Jego Duszy. Tak się składa, że dwa
tygodnie temu pożegnałam moją ukochaną, jedyną siostrę
też na korona wirusa zmarła. Pokój Ich Duszom.
Pozdrawiam życząc zdrowia.

waldi1 waldi1

Piękny hołd dla przyjaciela ...
Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie ...

Maciek.J Maciek.J

wyrazy współczucia Robercie

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

anna

marcepani


więcej »