Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Zew

Poczułam zew,
Poszłam przetrzeć szlaki dla reszty ludzkości
Omamiona potrzebą działania
W przeplecionej smutkiem radości.
Poszłam, przede mną góra
Za nic w świecie ustąpić nie chciała.
Jedynie wiarą, że coś wskóram
Roztrwonienia jej w proch dokonałam.
Wierzę, że wszystko możliwe w tym świecie,
Że światy, które w głowie noszę
Można sprowadzić na ziemię -
Każdego dnia o to proszę.
Czuję w sercu, że lekcja duchowa
Jest lekcją całego życia,
Że ciało wtedy się chowa
I światło wychodzi z ukrycia.
Mam radość, że w świecie materii
Gdzie dane mi było próbować
Poczułam, że jest coś ponad to
By przestać się w myślach boksować.
Chcę myśli mieć już jednakie,
Chcę umysł mieć już spokojny,
Mogłoby dojść już w mym sercu
Do nieuniknionej wojny.
I wiem, że serce zwycięży,
Że smutki w prochy obróci,
Że ciało będzie przytomne
A wszelki strach już nie wróci.

autor

muluc607

Dodano: 2015-09-28 08:21:19
Ten wiersz przeczytano 261 razy
Oddanych głosów: 0
Rodzaj Rymowany Klimat Refleksyjny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (1)

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

(OLA)


więcej »