Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Znaki

Umrzeć szybko nie jest sztuką...

Budzisz mnie we śnie...
Tyle niedomówień kryje się w Twoich gestach...
Wskazujesz na moje znaki,
Nie chcę widzieć...Pamiętać...
To jest mi tak bliskie...

Prowadzisz mnie przez korytarz pełen wspomnień...
Słyszę Twój oddech w bezkresnej ciszy,
Idziemy, bardzo długą drogą...
Drogą do przeszłości...
Gotyckie rysunki na ścianach przemawiają,
Chcą dodać mi otuchy...
Jak mam to rozumieć? Odpowiesz mi?

Cisza...Martwa cisza...
Czy mam się obawiać..?
Moje znaki, tworzyłam je niegdyś.
Mimo woli oddaję się wspomnieniom,
Najgroszym chwilom...

Stoję w pokoju pełnym czarnych róż,
Już bez Ciebie, opuściłeś mnie...
Ta izba jest mi znana...
Te kształty przypominają...Ale co?
Nagle z szarej mgły wyłania się znana sylwetka...
Przecież to ja!
Płaczę...
Krzyczę...
Tnę kolejne znaki na papierze skóry...
Upadam...
Czy tak skończyłam..?
Umarłam za życia...

...sztuką jest cierpieć i umierać powoli...

autor

Szklista

Dodano: 2005-11-05 16:50:55
Ten wiersz przeczytano 238 razy
Oddanych głosów: 1
Rodzaj Bez rymów Klimat Pesymistyczny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani

anna


więcej »