Wiersze SERWIS MIŁOŚNIKÓW POEZJI GRUPA AUTORÓW BEJ

logowanie
Zaloguj
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj

Daleko Od Siebie Samego

Daleko od siebie samotny stałem
Gdy znów mnie widziało oko wydarzeń
Wśród ludzkich stelażów wrogiego wyrazu
W środku zamieszek prostaków nieładu

Geometrycznie kalecząc kolcem pokuty
Jak klatka przestrzenna krępuje mi ruchy
Przez czas zamknięta własna tragedia
Dopada mnie w marszu jak ścieżka wojenna

Odbija się echem własna niewola
Bycia ogniwem zamkniętego koła
Ludzi przeklętych, obiektu pogardy
Przez zło ominięci tworzymy mur twardy

Złączeni równo tworzymy sześcian
Po obu stronach podstawą domknięty
Jest ukojeniem w nieszczęsnych miejscach
Pomaga wybrać koniec rzetelny

Jest idealny jak droga do przejścia
Którą idziemy wzdłuż bruku poległych
Po szarej cegle deszczowych miesięcy
Kroczę bezpiecznie po wadze moralnej
I równoważę ciała bez duszy
Idąc na przekór prawdzie realnej
Jak na strzelnicy brutalnych wymuszeń

Przechodzą przez ciało kule bitewne
Chcę odpowiedzieć na czyny bez twarzy
Przez nie już zawsze dusić się będę
Bo w odpowiedzi przeszkodzą zasady

Dodano: 2006-12-08 10:41:42
Ten wiersz przeczytano 404 razy
Oddanych głosów: 5
Rodzaj Rymowany Klimat Zimny Tematyka Życie
Aby zagłosować zaloguj się w serwisie
zaloguj się aby dodać komentarz »

Komentarze (0)

Jeszcze nie skomentowano tego wiersza.

Dodaj swój wiersz

Ostatnie komentarze

Wiersze znanych

Adam Mickiewicz Franciszek Karpiński
Juliusz Słowacki Wisława Szymborska
Leopold Staff Konstanty Ildefons Gałczyński
Adam Asnyk Krzysztof Kamil Baczyński
Halina Poświatowska Jan Lechoń
Tadeusz Borowski Jan Brzechwa
Czesław Miłosz Kazimierz Przerwa-Tetmajer

więcej »

Autorzy na topie

kazap

anna

Ola

Bella Jagódka

AMOR1988

marcepani


więcej »